Langheim Abbey, Klasztor cysterski w Klosterlangheim, Bawaria, Niemcy.

Opactwo Langheim to dawny klasztor cystersów w Klosterlangheim, części Lichtenfels w Górnej Frankonii. Zachowane budynki, przebudowane w stylu barokowym w latach 1680–1792 za opatów takich jak Stephan Mösinger, mają jasne kamienne elewacje, dachy z czerwonych dachówek oraz środkowy szczyt z reliefami i małym okrągłym oknem. Parter przecinają trzy duże arkadowe otwory i sklepiony przejazd; wzdłuż frontu biegnie żywopłot i żwirowa ścieżka.

Klasztor został założony w 1132 roku i rozrósł się w ważnego właściciela ziem i centrum administracyjnego dzięki wsparciu biskupów i szlachty. Wojska szwedzkie zadały poważne szkody podczas Wojny Trzydzieśtoletniej, uderzenia, po którym instytucja nigdy się w pełni nie odbudowała.

Wśród mnichów był Mauritius Knauer, opat w latach 1649–1664, matematyk i astronom, autor prac przyrodniczych oraz traktatu ascetycznego „Tuba Coeli”. Najpłodniejszym autorem był Joachim Jaeck, który po sekularyzacji opublikował wyniki badań nad historią Bambergu i okolic.

Opactwo znajduje się w centrum Klosterlangheim i jest łatwo dostępne pieszo. Niektóre budynki są widoczne z zewnątrz, natomiast dostęp do wnętrza może się różnić w zależności od godzin otwarcia i nabożeństw religijnych.

Najstarszym zachowanym budynkiem klasztornym jest dawna Katharinenkapelle, wzniesiona około 1220 roku jako kaplica bramna przy północnym wejściu. Po sekularyzacji służyła jako stodoła, a jej romański portal sprzedano w 1908 roku; znajduje się obecnie w berlińskiej kolekcji rzeźb.