St.-Bartholomaei-Kirche, Kościół neogotycki w Demmin, Niemcy.

Kościół Świętego Bartłomieja to trójnawowa ceglana hala gotycka o pięciu przęsłach i sześcioprzęsłowej nawie głównej, przykryta sklepieniami krzyżowo-żebrowymi. Najstarsze części, dolna kondygnacja wieży i przęsło zachodnie, pochodzą z XIII wieku. Neogotycki wschodni szczyt ze ślepymi oknami i ażurowymi pinaklami zaprojektował Friedrich August Stüler. Wieżę wieńczy krzyż na wysokości 93 metrów, dzięki czemu budynek ma 96,3 metra wysokości.

Przypuszcza się, że po misji biskupa Ottona z Bambergu w pierwszej połowie XII wieku stał tu drewniany kościół; spłonął wraz z miastem po bitwie pod Verchen w 1164 roku. Kamienny kościół jest poświadczony w 1269 roku. Podczas wojny trzydziestoletniej szwedzki dowódca Heinrich von Vincken kazał w 1659 roku przetopić ołowiane dachy na kule muszkietowe. W 1676 roku pożar zniszczył kościół; zbiórka w latach 1684–1685 sfinansowała jego ponowne poświęcenie w 1689 roku.

Kościół nosi imię apostoła Bartłomieja, ale jego najbardziej wymownym elementem wnętrza jest ambona z pięcioma figurkami: biskupa Ottona z Bambergu, księcia pomorskiego Warcisława III, Alwiniusa pierwszego kapłana kościoła, Marcina Lutra i Johannesa Bugenhagena. W północnej części świątyni stała wystawa opowiada o życiu Ottona, „apostoła Pomorzan”. Oprócz nabożeństw odbywają się tu koncerty.

Kościół służy do nabożeństw i regularnych koncertów, a w północnej części znajduje się stała wystawa o biskupie Ottonie z Bambergu. Wieża ma 96,3 metra wysokości, a krzyż znajduje się na 93 metrach. Organy z 52 registrami zostały odrestaurowane w latach 1998–2003.

Organy pochodzą z lat 1818–1819 i zbudował je Johann Simon Buchholz z Berlina, a w latach 1866–1867 rozbudował je Barnim Grüneberg ze Szczecina do 52 głosów. Instrument odrestaurowano w latach 1998–2003, a co roku we wrześniu w kościele odbywa się festiwal organowy.