Sontheimer Straße 7 und 9, dom bliźniak w Heilbronnie, Niemcy

Sontheimer Straße 7 und 9 to ukończony w 1902 roku trzykondygnacyjny bliźniak z cegły, którego elewacja uliczna jest dzielona środkową facjatą z późnohistorycystycznymi ornamentami na obramieniach i nadprożach. Okna bliźniacze i potrójne ujęto pod wspólnym prostym gzymsem, a obie połowy noszą numery 7 i 9.

Ukończony w 1902 roku bliźniak mieścił około 1950 roku fryzjera i sklep spożywczy pod nr 7 oraz sklep z wyrobami skórzanymi pod nr 9; w 1961 roku Paul Schropp prowadził fryzjera, a Gerhard Hermann sklep z techniką radiową pod nr 9. Od lat 70. połowa pod nr 7 znana była jako dom publiczny S 7, obok S 3 w sąsiednim budynku. Około 2000 roku miasto kupiło nr 7; w 2010 roku wyremontowano nr 7 i sąsiednie domy, a w 2015 roku nr 9.

Od lat 70. XX wieku połowa budynku pod nr 7 była znana jako dom publiczny S 7, nazwany od adresu, obok S 3 w sąsiednim budynku Sontheimer Straße 3–5. Przewodnik z 1984 roku, Der Strich, wymieniał około dwudziestu kobiet pracujących w obu domach, stojących tuż przed przemysłowymi torami kolejowymi firmy Knorr. Kilka drzwi dalej przetrwał Regina-Bar, ostatni lokal nocny w tej okolicy.

Budynki są łatwo dostępne pieszo w spokojnej dzielnicy mieszkaniowej z dobrymi ścieżkami dla pieszych. Odwiedzający mogą obserwować fasadę i szczegóły okien z ulicy i spokojnie poznawać okolicę.

W podziemnej dobudówce numeru 9 mieści się bar przekąskowy Latasch, którego urodzony w Polsce właściciel przeżył Auschwitz i Buchenwald. Później sprzedawał tam pierwsze hamburgery w Heilbronnie. Wokół baru krążą legendy z czasów dzielnicy uciech, a kilka domów dalej Regina-Bar przetrwał jako ostatni lokal nocny w okolicy.