Maria-Magdalena-Kirche, Kościół z cegły w Putbus, Niemcy

Maria-Magdalena-Kirche to kościół z cegły na wzniesieniu na skraju Vilmnitz, w Putbus. Dzieli się na trzy części: kwadratową wieżę z wysoką, ciemną iglicą i wąskimi oknami, długą nawę z jasnopomarańczowo-czerwonym dachem dwuspadowym oraz prosto zakończone prezbiterium. W dolnych murach znajdują się łukowe okna i drzwi, a na prawym końcu widoczny jest większy łukowy otwór.

Kościół został po raz pierwszy udokumentowany w 1249 roku i służył jako miejsce pochowania dla szlachty Putbus od 1351 roku. Ta rola trwała około pięć wieków aż do 1860 roku, umacniając związek budynku z arystokratyczną historią regionu.

Ołtarz z piaskowca z 1603 roku ufundowali, jak głosi inskrypcja, bracia Erdmann, Ernst Ludwig, Volkmar Wolf i Philip von Putbus. Dolna część przedstawia Ostatnią Wieczerzę, ażurowy środek Ukrzyżowanie, a relief spotkanie Marii Magdaleny ze zmartwychwstałym Jezusem. Sześcioboczną drewnianą ambonę z 1709 roku wykonał szczeciński snycerz Hans Broder; jej podstawą jest figura Mojżesza.

Kościół regularnie organizuje koncerty organowe w miesiącach letnich, umożliwiając odwiedzającym cieszenie się muzyką w tej średniowiecznej przestrzeni. Odwiedzający powinni być przygotowani na nierówne podłogi i ograniczone oświetlenie w niektórych obszarach podczas eksploracji wnętrza.

Pod wschodnim chorem kościoła znajduje się krypta rodzinna zawierająca 28 trumien, w tym księcia Wilhelma Maltego I i jego żony. Ta podziemna kaplica grobowa przechowuje szczątki pokoleń rodziny książęcej, która niegdyś rządziła regionem.