Dorfkirche Ludorf, Gotycki kościół z cegły w Ludorfie, Niemczech

Dorfkirche Ludorf to kościół z cegły w stylu gotyckim o niezwykłej ośmiokątnej podstawie i czterema rozszerzeniami. Wnętrze wyposażone jest w sklepienia żebrowe, które tworzą charakterystyczną strukturę sufitu w całej przestrzeni.

Ceglany kościół jest poświadczony 8 maja 1346 roku, gdy biskup Burchard von Havelberg poświęcił główną bryłę świętym Marii i Wawrzyńcowi. Legenda przypisuje jego fundację około 150 lat wcześniej krzyżowcowi z miejscowego rodu Wip(p)ert von Morin, wzorowaną na Bazylice Grobu Świętego w Jerozolimie. Zachodnia przybudówka to podstawa wieży, która zawaliła się podczas wojny trzydziestoletniej.

Kaplica północna mieści kryptę, którą Adam Levin von Knuth kazał zbudować dla siebie i żony w 1736 roku; za dębowymi drzwiami z kutą żelazną kratą stoją dziewięć trumien i trumienka dziecięca. Kaplica południowa, otwarta na salę główną, była lożą patronacką podczas nabożeństw. Dzwon Beata, odlany w 1911 roku, nosi imię swojej fundatorki Beate von Bülow.

Głównym wejściem jest portal zachodni, prowadzący przez przedsionek do ośmiobocznej sali centralnej. Kościół jest filią parafii w Röbel i regularnie odbywają się w nim koncerty. W latach 1996/97 przeprowadzono renowację przedsionka i murów zewnętrznych przy wsparciu Niemieckiej Fundacji Ochrony Zabytków, a w 2001 roku kościół ponownie poświęcono.

Według legendy kościół ufundował około 150 lat przed konsekracją w 1346 roku powracający z wypraw krzyżowych Wip(p)ert von Morin, nawiązując formalnie do kościoła Grobu Świętego w Jerozolimie. Uroczysta konsekracja głównego budynku, pod wezwaniem świętych Marii i Wawrzyńca, odbyła się 8 maja 1346 roku z rąk biskupa Burcharda von Havelberg.