Dorfkirche Lankwitz, Średniowieczny kościół w Lankwitz, Berlin, Niemcy.

Dorfkirche Lankwitz to kościół z kamieni polnych o krótkiej, prawie kwadratowej nawie, długim chórze i półkolistej apsydzie, wszystkie o tej samej wysokości okapu. Zachodni portal to romański otwór z łukiem pełnym z XIII wieku; zamurowane południowe drzwi chóru zachowały kamienny obramowanie. Na zachodnim szczycie stoi drewniana wieżyczka z kogutem.

Lankwitz po raz pierwszy wspomniano w 1239 roku, gdy margrabiowie brandenburscy Jan I i Otto III przekazali wieś benedyktyńskiemu klasztorowi St. Marien w Spandau. Klasztor, który sprawował patronat do reformacji, wkrótce kazał zbudować kościół z polnych kamieni, prawdopodobnie jeszcze przed 1250 rokiem i najpewniej w miejscu kościoła drewnianego. W 1757 roku przeprowadzono gruntowną przebudowę; zniszczony w nalotach w nocy z 23 na 24 sierpnia 1943 roku kościół odbudowano z niewielkimi zmianami i poświęcono 16 grudnia 1956 roku.

Nietypowo długie prezbiterium wskazuje na benedyktynki ze St. Marien w Spandau, które do reformacji sprawowały patronat i potrzebowały więcej miejsc. Wnętrze zdobi obraz ołtarzowy — epitafium z 1550 r. dla zmarłego w 1540 r. burmistrza Berlina Joachima Reicha z Ukrzyżowaniem, wypożyczone z Marienkirche. Zachowały się kielich z 1589 r. i mosiężna misa chrzcielna z około 1500 r.

Kościół stoi w starym rdzeniu wsi Lankwitz w berlińskiej dzielnicy Steglitz-Zehlendorf. Zachodni portal z łukiem pełnym jest pierwotnym wejściem z XIII wieku w zachodnim szczycie; zamurowana południowa brama, dawna brama kapłańska, jest nadal widoczna na południowej ścianie chóru. Wnętrze dostępne jest przez te zachodnie drzwi.

Nietypowo długie prezbiterium wskazuje na benedyktynki ze St. Marien w Spandau, sprawujące patronat do reformacji, którym potrzebne były dodatkowe miejsca w stallach. Warstwy kamienia nie przechodzą między apsydą, prezbiterium i nawą, co świadczy o kolejnym wznoszeniu części.