Burg Dasburg, Średniowieczna ruina zamku w Dasburg, Niemcy

Burg Dasburg to ruina zamku wyżynnego na wzniesieniu o wysokości 356 m w niemiecko-luksemburskim parku przyrody, nad doliną Our. Zachowały się fundamenty wewnętrznego muru obronnego, części muru zewnętrznego z dwiema półbasztami, resztki bramy wejściowej oraz północna strona 20-metrowej wieży obronnej, centrum prawdopodobnie sztaufijskiego zamku głównego. Wzdłuż muru obwodowego biegnie przejście, które po stronie północnej miało pierwotnie most i było przerwane bramą oraz kilkoma półbasztami.

Zamek został prawdopodobnie zbudowany około 850 roku jako schronienie dla mnichów z opactwa Prüm i po raz pierwszy wzmiankowany w 1222 roku jako „Daysberhc castrum” w komentarzu do Prümer Urbar. Był lennem hrabiów Vianden, a następnie przeszedł w 1417 roku do Nassau-Dillenburg i w 1604 roku do Nassau-Oranien. W 1794 roku region zajęły francuskie wojska rewolucyjne, a w 1813 roku generał Oudinot, który otrzymał zamek od Napoleona, wystawił go na licytację przez notariusza Duponta.

Tytuł królewski Niderlandów wciąż zawiera odniesienie do Dasburga: monarcha niderlandzki nosi dodatek „Heer van Dasburg” (pan Dasburga). Zamek i władztwo były lennem opactwa Prüm, trzymanym przez hrabiów Vianden, a później przechodziły przez rody Sponheim, Nassau i Oranien, stąd ten tytuł. W 1625 roku pastor Jakob Pott wymienił z nazwy 35 domów w Dasburgu.

Ruina wznosi się na zalesionym grzbiecie na południowym skraju Dasburg, nad doliną Our, i jest dostępna od biegnącej obok drogi B 410. Teren jest nierówny, a resztki nie wszędzie są zabezpieczone; przydatne jest solidne obuwie. 22 stycznia 2012 r. większe fragmenty muru zewnętrznego i fundamentów wieży okrągłej oderwały się i osunęły w stronę B 410; zamek jest obecnie restaurowany, a następnie ma zostać wydzierżawiony.

22 stycznia 2012 r. większe fragmenty zewnętrznego muru i fundamentów wieży okrągłej oderwały się i osunęły w stronę biegnącej poniżej drogi B 410. Ruina należy od 1945 r. do kraju związkowego Nadrenia-Palatynat, a od 1965 r. podlega państwowemu zarządowi zamków; obecnie jest restaurowana, a następnie ma zostać wydzierżawiona.