Kloster Weyarn, Klasztor augustiański w Weyarn, Niemcy

Kloster Weyarn to klasztor augustiańskich kanoników w Górnej Bawarii ze średniowiecznymi korzeniami. Kompleks łączy kościół z wielopiętrowych budynkami mieszkalnymi i gospodarczymi ułożonymi wokół dziedzińców, wykazując cechy południowo-niemieckiej architektury religijnej.

Hrabia Siboto II von Falkenstein założył klasztor w 1133 roku na miejscu zamku Weyarn, pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła, pod nadzorem duchowym kapituły katedralnej w Salzburgu. Wielkie pożary w 1236 i 1356 roku zniszczyły niemal cały klasztor; odbudowa przyszła dopiero pod koniec XIV wieku, a od 1374 roku świadczył o niej nowy kościół klasztorny w stylu wczesnogotyckim. W 1803 roku klasztor rozwiązano w ramach sekularyzacji; w 1806 roku kilku kanoników odkupiło skrzydło konwentu, gdy tymczasem prelaturę i refektarz rozebrano.

Od 1998 roku w zespole działa konwent niemieckiej prowincji braci Zakonu Krzyżackiego, który w tym samym roku uczynił Weyarn siedzibą swojej prowincji i Deutschordenswerke. Kanoników augustiańskich już nie ma; kościół św. Piotra i Pawła służy dziś jako kościół parafialny. W 2014 roku zakon wyremontował cztery mieszkania dla braci z konwentu, a latem 2018 roku poświęcono nowy priorat.

Dawny kościół klasztorny św. Piotra i Pawła jest dziś kościołem parafialnym Weyarn i najłatwiej dostępną częścią zespołu. Otaczające budynki klasztorne, w tym Petersstock i Torhaus, są użytkowane przez Zakon Krzyżacki oraz jako mieszkania i sklepy, dlatego nie można ich swobodnie przechodzić. Barokowy kościół wzniesiono z bloków tufu w latach 1687–1693; dolna część wieży pochodzi z około 1630 roku, a górna z 1713 roku.

Skrzydło północne nigdy nie zostało odbudowane: zakon porzucił ten plan na rzecz renowacji innych części zespołu. W 2014 roku wyremontował cztery mieszkania dla braci z konwentu, a latem 2018 roku poświęcono nowy priorat.