Hiltenburg, Ruiny zamku w Bad Ditzenbach, Niemcy.

Hiltenburg to ruina wczesnośredniowiecznego zamku szczytowego na wznoszącym się 716,5 m n.p.m. Schlossbergu nad Bad Ditzenbach w dolinie Filstal. Zachowały się tylko resztki murów; na terenie znajduje się też miejsce na grill z trawnikiem oraz nowo zbudowany taras widokowy z widokiem na Bad Ditzenbach i sąsiednie miejscowości.

Hiltenburg została po raz pierwszy wspomniana w 1289 roku jako siedziba urzędnika hrabiów Helfenstein. Od 1356 roku starsza linia Helfensteinów używała zamku jako rezydencji pobocznej, a w 1396 roku stał się ich główną rezydencją. W latach 1446–1482 był zastawiony Wirtembergii. 9 listopada 1516 roku książę Ulryk Wirtemberski nakazał jego zniszczenie; z powodu kosztów nie został odbudowany, a Helfensteinowie przenieśli swoją rezydencję do Wiesensteig.

Nazwa Hiltenburg wywodzi się zapewne od rodu Helfensteinów, którzy władali zamkiem od 1289 r. i w 1396 r. uczynili go główną siedzibą. Po zniszczeniu na rozkaz księcia Ulricha wirtemberskiego w 1516 r. Helfensteinowie przenieśli rezydencję do Wiesensteig. Dziś zwiedzający widzą zabezpieczone resztki murów i platformę widokową zbudowaną podczas renowacji w latach 1976–1979.

Ruina wznosi się na Schlossbergu o wysokości 716,5 m n.p.m. nad Bad Ditzenbach w górnej dolinie Fils. Na terenie znajduje się miejsce na grill z trawnikiem oraz platforma widokowa z widokiem na miejscowość i sąsiednie wsie. Resztki murów zabezpieczono w latach 1976–1979, a późniejsze prace renowacyjne objęły wykopaliska archeologiczne prowadzone przez służbę archeologiczną powiatu Göppingen.

Zamek został zniszczony 9 listopada 1516 na rozkaz księcia Ulryka Wirtemberskiego i nie został odbudowany ze względu na koszty; hrabiowie Helfenstein przenieśli wtedy swoją rezydencję do Wiesensteig. Resztki murów zabezpieczono w latach 1976–1979 przez dyrekcję leśną ze Stuttgartu i państwowy urząd leśny w Weilheim/Teck, a późniejszym renowacjom towarzyszyły wykopaliska archeologii powiatowej z Göppingen.