Stargard Castle, Średniowieczny zamek w Burg Stargard, Niemcy.

Zamek Stargard wznosi się na 90-metrowym wzgórzu nad miastem Burg Stargard. Jego przedzamcze i zamek główny obejmują jedenaście ceglanych budynków otoczonych fosą. Okrągła wieża, zbudowana około 1245 roku na głazach narzutowych, ma mury grubsze niż 4 metry i obwód 27 metrów; wejście znajduje się dziewięć metrów nad ziemią. Z Krzywego Domu, ruiny od 1919 roku, zachował się czterometrowy mur zewnętrzny, który służył zarazem jako mur zamkowy.

Margrabiowie brandenburscy Jan I i Otto III rozpoczęli budowę zamku od 1236 roku, aby chronić swoje najdalej na północ wysunięte terytorium, po tym jak książę Warcisław III Pomorski odstąpił ziemię stargardzką traktatem w Kremmen w 1236 roku. W 1352 roku zamek stał się rezydencją księcia Jana I Meklembursko-Stargardzkiego, a w 1520 roku książę Albrecht VI kazał przebudować budynek bramny na kaplicę zamkową. Generał Tilly używał go jako kwatery głównej podczas oblężenia Neubrandenburga w 1631 roku, a wieża główna spłonęła po uderzeniu pioruna w 1646 roku.

Kaplica zamkowa zajmuje dawną Bramę Górną, trzykondygnacyjny budynek bramny z lat 40. XIII wieku. W 1520 r. rozebrano zwodzony most i zamurowano przejazd, urządzając kaplicę; po pożarze miasta służyła jako tymczasowy kościół w latach 1758–1770. Dziś odbywają się w niej śluby.

Solidne schody prowadzą na górne piętra bergfridu, z których rozpościerają się widoki na otaczający krajobraz Meklemburgii-Pomorza. Ścieżki łączą różne budynki na szczycie wzgórza, ułatwiając zwiedzanie całego kompleksu pieszo.

Wejście do stołpu znajduje się dziewięć metrów nad ziemią i pierwotnie prowadziła do niego kryta drewniana klatka schodowa; dziś zastępuje ją metalowa. Mury w dolnej części mają ponad cztery metry grubości i 27 metrów obwodu. Loch znajduje się 13 metrów poniżej wejścia, pod brukiem dziedzińca.