Burg Gemen, Zamek w Borken, Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy

Zamek Gemen to otoczony wodą zamek na dwóch wyspach w parkowym krajobrazie Münsterlandu, opływany przez system fos zasilanych przez Bocholter Aa. Jego obecny wygląd w dużej mierze pochodzi z początku XVI wieku, gdy średniowieczną twierdzę przebudowano na rezydencję pałacową. Dwie okrągłe wieże z ciemnymi kopulastymi dachami flankują trzykondygnacyjny, bladożółty budynek z wysokim dachem łupkowym i białymi ramami okien; niski szary mur obronny otacza przednią i lewą podstawę, a drewniane mosty łączą wyspy z brzegami.

Farma zwana Gamin jest po raz pierwszy wzmiankowana w 962 roku jako lenno opactwa w Vreden; od 1100 roku wójtowie z Vreden przyjęli nazwę Gemen od swojej siedziby. Henryk III z Gemen wykupił zamek od swojego seniora i do 1411 roku rozbudował go w potężną twierdzę, o czym przypomina zachowany kamień inskrypcyjny wymieniający jego i jego żonę Katharinę von Bronkhorst. W 1700 roku władztwo uzyskało bezpośrednią zależność od cesarza, a Hermann Otto II polecił przekształcić dawną warownię w pałac. W 1822 roku baron Johann Ignatz Franz von Landsberg-Velen nabył kompleks; jego rodzina jest w jego posiadaniu do dziś.

Nazwa Gemen pochodzi od dworu zwanego Gamin, wzmiankowanego w 962 roku jako lenno klasztoru w Vreden. Od 1946 roku diecezja Münster dzierżawi zamek i prowadzi w nim Jugendburg Gemen, ośrodek edukacji młodzieży z ponad 200 łóżkami i ponad 20 salami seminaryjnymi, jedną z pięciu największych placówek tego typu w Niemczech.

Zespół zajmuje dwie wyspy otoczone rozległym systemem fos zasilanych przez Bocholter Aa. Drewniany most po lewej i drugi po prawej łączą brzegi z zamkiem; niski mur obronny o płaskim szczycie biegnie wzdłuż frontu i lewej podstawy. Obiekt jest używany przez diecezję Münster jako centrum edukacji młodzieży, więc niektóre budynki mogą być zajęte przez seminaria.

Zamek zajmuje dwie wyspy otoczone rozległym systemem fos zasilanych przez Bocholter Aa, która niegdyś płynęła tędy przez tereny bagienne. W styczniu 1776 roku ród Limburgów odbił kompleks po tym, jak zajęli go żołnierze przebrani za chłopów – surowa zima sprawiła, że fosy zamarzły i zamek stał się dostępny ze wszystkich stron.