Frankenstein Castle, Średniowieczne ruiny zamku w Frankenstein, Niemcy

Zamek Frankenstein to ruina zamku na skalnym grzbiecie nad wsią Frankenstein w Lesie Palatynackim w Nadrenii-Palatynacie. Dolny zamek zdominowany jest przez trójdzielny palas z XIII wieku w stylu późnostaufijskim i wczesnogotyckim, z ostrołukowymi oknami i zachowanym wielokondygnacyjnym kominem w części środkowej. Wykute w skale schody prowadzą do resztek górnego zamku, przede wszystkim wieży strażniczej z XII wieku.

Nazwa Frankenstein pojawia się po raz pierwszy w dokumencie z 1146 roku, w którym wymieniono wolnego szlachcica Helengera von Frankenstein, choć około 1100 roku wspomina się o budowie wieży obronnej. Opactwo Limburg, do którego należała wieża, w 1205 roku powierzyło jej ochronę hrabiom von Leiningen, a ci na początku XIII wieku rozbudowali ją w zamek. W latach 1204–1231 rycerze Marquard, Friedrich i Helenger von Frankenstein pełnili tu funkcje administracyjne. Około 1390 roku zamek stał się wspólną własnością, a po 1560 roku uznano go za niezamieszkany.

Nazwa zamku pochodzi od wolnego rodu szlacheckiego von Frankenstein, poświadczonego w 1146 roku przez Helengera von Frankenstein. W latach 1204–1231 dokumenty wymieniają rycerzy Marquarda, Friedricha i Helengera von Frankenstein jako zarządców i burgmanów hrabiów Leiningen. Ruiny są zabytkiem i można je zwiedzać bezpłatnie o każdej porze.

Teren jest otwarty przez cały rok ze ścieżkami prowadzącymi przez ruiny i oznaczonymi trasami dla odwiedzających. Dostępne są parkingi i strefy wypoczynku na świeżym powietrzu dla tych, którzy chcą się zrelaksować, ciesząc się otoczeniem.

Najstarszym znanym wyobrażeniem zamku jest kartusz drukowany na ulotkach opisujących jego zdobycie przez hiszpańskiego dowódcę Ambrosio Spinoli podczas wojny trzydziestoletniej, prawdopodobnie we wrześniu lub październiku 1620 roku; ten sam drzeworyt wykorzystano dwadzieścia razy. Budynki prawdopodobnie przekazano bez walki, a uszkodzono je dopiero później.