St. Peter, Kościół parafialny w Straubing, Niemcy.

St. Peter to romańska bazylika filarowa na Altstadt w Straubing, około kilometra na wschód od obecnego centrum, na niewielkim wzniesieniu nad południowym brzegiem Dunaju. Kościół ma trzy nawy zakończone trzema apsydami i dwie wieże na fasadzie zachodniej; nawę przykrywa płaski drewniany strop, a prezbiterium i wschodnie przęsła mają sklepienia krzyżowo-żebrowe. Tympanon portalu zachodniego przedstawia rycerza z mieczem i tarczą walczącego ze smokiem, który połknął człowieka.

Wykopaliska z 1974 r. wykazały na wzgórzu kościelnym dwie wcześniejsze kamienne budowle, pierwszą z IX w.; po nadaniu Straubingu kapitule katedralnej w Augsburgu w 1029 r. kościół wydłużono ku zachodowi i dobudowano wieżę. Około 1200 r. zastąpiła go obecna bazylika z trzema apsydami i dwiema wieżami zachodnimi. W 1695/96 r. ją zbarokizowano, w 1866/67 r. ponownie zromanizowano, w 1885 r. podwyższono wieżę północną, a w latach 1976–1978 odnowiono wnętrze.

Na cmentarzu stoją trzy późnogotyckie kaplice. Zbudowana w 1486 roku Totenkapelle kryje cykl tańca śmierci namalowany w 1763 roku przez straubinskiego artystę rokokowego Felixa Hözla, zmarłego w 1774 roku. Agnes-Bernauer-Kapelle jest miejscem pochówku imienniczki, potajemnej żony Albrechta III Bawarskiego, straconej pod zarzutem czarów.

Kościół św. Piotra wznosi się na niewielkim wzniesieniu na południowym brzegu Dunaju, około kilometra na wschód od obecnego centrum Straubingu, więc dociera się do niego pieszo ze starego miasta. Kościół, cmentarz i kaplice otacza mur obwodowy; trzy późnogotyckie kaplice stoją wolno wśród grobów. Wnętrze otwierają portale zachodni i południowy.

W kościele stoi pozbawiony ozdób późnorzymski kamienny sarkofag, odkryty podczas wykopalisk w 1974 roku i ustawiony obecnie w południowej nawie bocznej. Te same wykopaliska wykazały pod dzisiejszą posadzką dwie wcześniejsze kamienne świątynie, z których pierwszą wzniesiono w IX wieku.