Schloss Hohenzieritz, Klasyczny zamek w Hohenzieritz, Niemcy.

Zamek Hohenzieritz to trzykondygnacyjny klasycystyczny budynek między Neustrelitz a Neubrandenburgiem, którego kremowa fasada zwieńczona jest dachem czterospadowym z czerwonej dachówki. Nad szerokimi kamiennymi schodami do środkowych drzwi wznosi się trójkątny fronton z herbem książęcym i monogramami. Parter jest murowany, piętro stanowi otynkowany szkielet drewniany, a pomieszczenia ułożone są amfiladowo.

Zamek został zbudowany w latach 1747-1751 pod kierunkiem Johanna Christiana von Fabiana i opierał się częściowo na wcześniejszej strukturze zniszczonej pożarem w 1712 roku. Ta przebudowa oznaczała przywrócenie rezydencji po zniszczeniu na początku XVIII wieku.

Królowa Luiza Pruska, z domu księżna Meklemburgii-Strelitz, zmarła tu 19 lipca 1810 roku podczas wizyty w letniej rezydencji ojca. Jej izbę śmierci przekształcono w miejsce pamięci już w 1813 roku, a od 3 czerwca 2017 roku działa tam nowoczesna wystawa o jej ostatnich dniach i o pamięci jej poświęconej. Miejscem opiekuje się administracja zamków i ogrodów kraju związkowego.

Sam zamek nie jest udostępniony do zwiedzania; otwarte jest tylko wnętrze z miejscem pamięci królowej Luizy, a park jest ogólnodostępny. Park w stylu angielskim zajmuje około 25 hektarów i został zaprojektowany przez Archibalda Thompsona w latach 1776–1790. Mieści Luisentempel oraz pomnik Die Hoffnung tröstet die Trauer, odrestaurowany w latach 2006–2007, i sięga sąsiednich wsi Weisdin i Usadel.

Angielski park krajobrazowy o powierzchni około 25 hektarów zaprojektował w latach 1776–1790 Archibald Thompson, uczeń Capability Browna. Znajdują się w nim Luisentempel oraz pomnik Die Hoffnung tröstet die Trauer, wzniesiony w 1798 roku przez Karola II ku pamięci jego żony. Caspar David Friedrich, który często przebywał w Hohenzieritz, namalował tam w 1807 roku pejzaż Lato.