Schloss Seehof, Pałac w Memmelsdorf, Niemcy.

Pałac Seehof to czteroskrzydłowa budowla barokowa wzniesiona dla bamberskich książąt-biskupów, na planie kwadratu, z pawilonami narożnymi zwieńczonymi przysadzistymi ośmiobocznymi wieżami i łupkowymi dachami z ażurowymi kulami. Żółto-pomarańczowe elewacje dzielą białe pilastry i duże rzędy okien, na dole z trójkątnymi naczółkami, na górze z łukami. Dziedziniec otacza na parterze arkada, a wieńczą go dwie małe wieżyczki zegarowe.

Budowa rozpoczęła się w 1684 roku pod patronatem księcia-biskupa Marquarda Sebastiana von Schenka von Stauffenberga, według projektów Antonio Petriniego, i została ukończona około 1695 roku. Pałac służył jako letnia rezydencja księcia-biskupa Bambergu i odzwierciedla architekturę epoki baroku.

Sufit Sali Rokokowej (Rokokosaal) w środku piętra zdobi namalowany w 1752 roku fresk Giuseppe Appianiego przedstawiający boginię jutrzenki. Ściany sali pokrywa gipsowy „marmur” i reliefy malowane przez F. A. Decourta. Kaplica pałacowa mieści rokokowy ołtarz ze stiuku autorstwa Antonia Bossiego według rysunku J. J. M. Küchela, z obrazem Trzech Króli Johanna Rottenhammera (ok. 1600).

Teren najlepiej zwiedzać w suchą pogodę, ponieważ ścieżki w ogrodach mogą być śliskie po deszczu. Zaleca się wygodne buty do chodzenia i zaplanowanie czasu na spokojny spacer po terenach zewnętrznych.

Kaskadę zbudowano od 1764 r. i uruchomiono w 1771 r., zaprojektował ją Johann Michael Fischer, a rzeźby wykonał Ferdinand Tietz. Woda docierała do niej około sześciokilometrowym przewodem i 640-metrowym przechodnim tunelem wykutym w Stammbergu. Po przecięciu przewodu fontanny osuszono w latach 1803–1806; kaskadę odrestaurowano po 1995 r.