Schaumburg Castle, Lower Saxony, Średniowieczny zamek w Rinteln, Niemcy

Zamek Schaumburg wznosi się na 225-metrowym Nesselbergu nad Wezerą. Zespół dzieli się na niżej położony podzamcze i wyżej położony zamek główny; najstarsza część zajmuje owalny płaskowyż o wymiarach 100 na 60 metrów, otoczony murem obwodowym grubości 1,30 metra wykonanym w technice opus spicatum. Główny budynek ma białą elewację, rzędy ciemnych prostokątnych okien i czerwony dachówkowy dach ze stromymi szczytami; po jego lewej stronie stoi okrągła wieża z czerwonym dachem.

Adolf I von Schaumburg zbudował zamek na Nesselbergu na pozostałościach wcześniejszej budowli; po raz pierwszy jest poświadczony w 1119 roku i był rodową siedzibą hrabiów Schaumburg. Około 1390 roku hrabia Otto I dodał mur obwodowy i dolną wieżę bramną, a pałac odbudowano w stylu renesansowym w 1521 roku. Po wygaśnięciu głównej linii w 1640 roku zamek przeszedł do Hesji-Kassel, a w 1866 do Prus; w 1907 Wilhelm II podarował go księciu Georgowi von Schaumburg-Lippe, a w 2022 roku kupiła go od domu książęcego para przedsiębiorców.

Zamek dał nazwę hrabiom Schauenburg i Holstein oraz regionowi Schaumburg, którego herb zawiera liść pokrzywy z rodowego herbu hrabiów. Przy zewnętrznej bramie rośnie Blutlinde, około 600-letnia lipa; według legendy zasadziła ją około 1400 roku kobieta skazana w procesie o czary, ogłaszając swoją niewinność.

Zamek stoi na wzgórzu Nesselberg o wysokości 225 m, dwanaście kilometrów na wschód od centrum Rinteln, powyżej osady Schaumburg. Wieżę główną, podwyższoną do 30 metrów w latach 1908–1912, można zwiedzać jako punkt widokowy. Restauracja w dawnym dworze zamknięto w 2017 roku, a remont zapowiedziano, więc przed wyjazdem warto sprawdzić dostęp.

Donżon osiągnął obecną wysokość 30 metrów dopiero podczas renowacji w latach 1908–1912 pod kierunkiem architekta Albrechta Haupta, który odnowił także budynki zamku dolnego. Dalsze prace na zamku górnym uniemożliwiła I wojna światowa, a w 1945 roku budynki uszkodził amerykański ostrzał artyleryjski.