St. Makkabäer, Klasztor benedyktynek w Niederich, Kolonia, Niemcy

St. Makkabäer był klasztorem benedyktynek założonym w 1178 roku na północnym przedmieściu Kolonii, Niederich, przy dzisiejszej Machabäerstraße. Jego kościół powstał z poświadczonej w 1134 roku kaplicy św. Marii Magdaleny i został przebudowany około 1178 roku; około 1200 roku przeorysza Mechtildis nazwała go novella ecclesia, a za arcybiskupa Engelberta (1216–1225) rozpoczęto budowę nowego chóru. Klasztor rozwiązano w wyniku sekularyzacji w 1802 roku, a budynki rozebrano kilka lat później.

Klasztor założono w 1178 roku obok starej kaplicy na polu Greesberg, poświadczonej w 1134 roku jako kaplica Marii Magdaleny i przebudowanej na większy kościół około 1178 roku. Za arcybiskupa Engelberta (1216–1225) rozpoczęto budowę nowego chóru. Klasztor rozwiązano w wyniku sekularyzacji w 1802 roku, a budynki rozebrano kilka lat później.

Makkabeuszowie byli biblijnymi męczennikami, których kult nadał temu klasztorowi jego nazwę i czynił go celem pielgrzymek. Zakonne integrowały się w życie religijne miasta i kształtowały duchowy charakter Kolonii.

Lokalizacja klasztoru w dzielnicy Niederich w pobliżu ulicy Eigelstein nie wykazuje dzisiaj żadnych widocznych pozostałości. Odwiedzający mogą poznać jego historię poprzez archiwa miejskie i lokalnych zbiorów historycznych.

Legenda o przeniesieniu relikwii Machabeuszy do Kolonii przez Rainalda pojawia się dopiero w XIV wieku w Chronica praesulum, która przedstawia je jako dar cesarza Barbarossy. Mniszki z Blutgasse otrzymały relikwie po tym, jak arcybiskup Rainald z Dassel rozstrzygnął spór na ich korzyść przeciwko kanoniczkom św. Urszuli, a ulicę przemianowano na platea Machabeorum.