Schloss Schwarzenberg, Zamek renesansowy w Scheinfeld, Niemcy

Zamek Schwarzenberg wznosi się na wzgórzu nad Scheinfeld i składa się z kilku połączonych skrzydeł. Po lewej stoi biały i bladożółty budynek z łukowymi oknami i stromym szarym dachem; pośrodku wysoka szara kamienna wieża z zieloną miedzianą kopułą zwieńczoną złotą figurą i krzyżem. Po prawej ciągnie się długie żółte skrzydło z szarymi dachami i mniejszą wieżyczką z kopułą, a przed wieżą środkową znajduje się okrągły szary kamienny bastion z ciemnym stożkowym dachem. Wokół renesansowej budowli zachowały się średniowieczne wały, kazamaty i wieże obronne.

Średniowieczny zamek, wzmiankowany już w 1150 r. i należący do hrabiów Castell, spłonął w 1607 r. W latach 1608–1618 hrabia Wolfgang Jakob von Schwarzenberg kazał przebudować go na renesansowy pałac według planów augsburskiego budowniczego Eliasa Holla. Czarna Wieża powstała w latach 1670–1674 dla upamiętnienia wyniesienia rodu do godności książąt Rzeszy; pałac pozostał siedzibą władzy nad majątkiem Schwarzenbergów do 1806 r.

Nazwa Schwarzenberg odnosi się do samego wzgórza, które z Scheinfeld wydaje się ciemne z powodu położenia między nieco wyższymi Altenberg i Neueberg oraz lesistego porostu. Od 1968 roku zamek mieści ośrodek dokumentacji niezależnej literatury czeskiej, a Karel Schwarzenberg (1937–2023), były czeski minister spraw zagranicznych, mieszkał tu czasowo.

Zamek można odwiedzać w ramach wycieczek z przewodnikiem, które oferują dostęp do pomieszczeń wewnętrznych i kolekcji historycznych. Odwiedzający powinni wcześniej sprawdzić, kiedy dostępne są wycieczki, i zaplanować wystarczającą ilość czasu na dokładne zwiedzanie.

Czarna Wieża, najwyższa budowla zamku, powstała w latach 1670–1674 dla upamiętnienia wyniesienia rodu Schwarzenbergów do godności książąt Rzeszy. Zastąpiła średniowieczny stołp, który przetrwał pożar w 1607 roku i stał do czasu po 1670 roku.