Alte Weser, Wieża nawigacji morskiej u ujścia rzeki Weser, Niemcy.

Alte Weser to latarnia morska stojąca na morzu w Zatoce Niemieckiej, przed ujściem Wezy. Jej smukły czerwony trzon wznosi się z ciemnej cylindrycznej podstawy na linii wody i rozszerza ku górze, gdzie otaczają go biały pas, a nad nim czerwony pas z małymi prostokątnymi otworami. Wyżej biała platforma z balustradą dźwiga zieloną latarnię z białym dachem i cienkim masztem. Wieża ma około 40 m wysokości i jest zbudowana ze stalowo osłoniętego żelbetu.

Latarnia morska została zbudowana na początku lat 60. XX wieku i zastąpiła wcześniejszą wieżę nawigacyjną, która od końca XIX wieku kierowała statkami. Jej ukończenie oznaczało koniec prawie stuletniego okresu służby starszej konstrukcji.

Nazwa latarni odnosi się do toru wodnego Alte Weser, który ona oznakowuje: jej światło prowadzące służy temu torowi, a światła orientacyjne i poprzeczne wyznaczają tor Neue Weser. We mgle co minutę nadaje litery Morse'a „AL”. Latarnia trafiła na znaczek o nominale 20 fenigów Deutsche Bundespost w latach 70. i 80., a w lipcu 2024 ministerstwo finansów wydało znaczek o wartości 70 centów z jej wizerunkiem.

Latarnia stoi na morzu w Zatoce Niemieckiej, a jej podstawa znajduje się około 11 m poniżej średniego poziomu morza; nie można jej zwiedzać. Widać ją gołym okiem z Wangerooge i wybrzeża Wangerlandu, a przy dobrej pogodzie z wydmy widokowej na Spiekeroog. Nocą jej białe światło widać w kierunku ujścia Wezery, nawet z Norderney na horyzoncie.

Zwężający się ku dołowi stożkowy trzon zaprojektował inżynier z Bremerhaven Andreas Carstens, aby zmniejszyć opór fal i lodu dryfującego. Stalowy trzon i górne kondygnacje wykonano w doku Howaldtswerke w Kilonii, holowano przez kanał kiloński na platformie podnoszącej i wprasowano w piasek. Pierwszy trzon porzucono po śmiertelnym wycieku w 1962 r.; jego kikut pozostaje w dnie morskim.