Andreas, Parowiec w Berlinie, Niemcy

S/S Andreas to statek parowy operujący na śródlądowych drogach wodnych Berlina, zaprojektowany do transportu pasażerów i holowania innych łodzi. Statek mierzy około 35 metrów długości i jest napędzany maszyną parową, która umożliwia mu poruszanie się na niemieckich wodach.

Kadłub ukończono w 1944 roku w stoczni Wiemann, ale przewidziany silnik wysokoprężny zniszczyły działania wojenne i statek pozostał w stoczni bez napędu. Przechowywaną tam długo maszynę parową zamontowano dopiero w 1950 roku. Holownik pływał głównie po Łabie między Niegripp a Magdeburgiem, także po Soławie między Barby a Halle, a w latach 60. na obszarze kanału między Niegripp a Nedlitz oraz między Hohensaaten a Fürstenberg. W 1970 roku wycofano go z eksploatacji i zacumowano na stałe na Rummelsburger See, gdzie służył jako instalacja grzewcza dla biurowca Elektro-Apparate-Werke, dzięki czemu uniknął złomowania. We wrześniu 1991 roku Berliner Schifffahrtsgesellschaft kupiła statek i przywróciła go do stanu używalności.

Statek należy do kolekcji historycznych jednostek śródlądowych Berlin-Brandenburgische Schifffahrtsgesellschaft e. V. i stoi w Museumshafen przy Fischerinsel. Latem wozi wycieczkowiczów i bierze udział w tradycyjnych zlotach parowców, podczas których maszyna potrójnego rozprężania pracuje na oczach publiczności.

Andreas stoi w Museumshafen przy Fischerinsel w Berlin-Mitte, zacumowany obok innych zabytkowych statków śródlądowych Berlin-Brandenburgische Schifffahrtsgesellschaft. Latem wychodzi na wycieczki i bierze udział w zlotach parowców. Do portu dochodzi się pieszo z Fischerinsel; pokład i maszynownia nie są dostępne bez schodów.

Łódź służy nie tylko jako przewoźnik pasażerów, ale także jako czynna łódź holownicza dla innych statków i ładunków. Ta podwójna funkcja czyni ją rzadkim przykładem praktycznej wszechstronności, którą statki parowe zapewniały na wodach śródlądowych.