Lübeck Museum of Theatre Puppets, Muzeum teatru lalek na starówce w Lubece, Niemcy

Muzeum Lalek Teatralnych w Lubeku, znane jako KOLK 17, zajmuje pięć gotyckich domów kupieckich z cegły przy wąskiej ulicy Kolk, w pobliżu kościoła św. Piotra. Na fasadzie widnieje złoty napis „THEATER FIGURENMUSEUM” nad wielokwaterowymi oknami wypełnionymi małymi figurkami. W środku prezentowanych jest około tysiąca eksponatów z trzech stuleci i trzech kontynentów, w tym pacynki, marionetki, figury cieniowe i figury mechaniczne.

Fritz Fey Jr., operator kamery Norddeutscher Rundfunk i syn rodziny lalkarzy, gromadził kolekcję podczas podróży służbowych; urosła ona do 25 000 obiektów, w tym marionetek, figur cieniowych, katarynek i całych scen. W 1982 roku miasto i sponsorzy, m.in. Possehl-Stiftung, umożliwili powstanie muzeum przy Kolk, obok teatru marionetek jego ojca Fritza Feya sen. Najważniejszą współzałożycielką była jego żona Saraswathi, dawna klasyczna tancerka indyjska. Rosnące czynsze i malejąca liczba zwiedzających wymusiły w 2006 roku przekształcenie w GmbH; dziś prowadzi je Possehl-Stiftung.

Nazwa muzeum nawiązuje do Kolk, wąskiej uliczki, przy której się znajduje, a od 2001 teatr lalek i muzeum działają wspólnie jako KOLK 17. Wśród około 1000 eksponatów są indonezyjskie figury cieni wayang, „psie klowny”, występujące z prawdziwym psem, oraz głowa japońskiej lalki bunraku. Kilka obiektów należy do tradycji uznanych przez UNESCO, m.in. Opera dei Pupi (2001) i Wayang Kulit (2003).

Muzeum zajmuje pięć historycznych domów kupieckich z cegły przy wąskiej uliczce Kolk na starówce Lubeki, niedaleko kościoła Świętego Piotra i Holstentor. Wejście znajduje się wśród ceglanych fasad ze szczytami, a sale wystawowe rozłożone są w połączonych domach, więc trzeba zarezerwować czas na przechodzenie między kondygnacjami. Do muzeum należą sklep, kawiarnia i biblioteka fachowa z katalogiem ponad 3000 pozycji.

Do najważniejszych eksponatów należą „psie klowny”, lalki występujące razem z prawdziwym psem, oraz Metamorfozy, lalki skonstruowane tak, by zmieniać się na scenie. Muzeum ma też głowę japońskiej lalki bunraku i abstrakcyjne figury profesora sztuki z Kassel Harry'ego Kramera z papier-mâché, drewna i drutu, wykonane do jego programu 13 Szenen, wystawionego po raz pierwszy w 1955 roku w Galerie Springer w Berlinie.