Jaromarsburg, Świątynia słowiańska i zamek na Przylądku Arkona, Niemcy

Jaromarsburg to słowiański gród-templariusz na przylądku Arkona, z którego dziś widoczny jest głównie ziemny wał. Wał osiągał 13 m wysokości i zamykał obszar około 300 m w kierunku północ-południe i 350 m wschód-zachód. Erozja wybrzeża, 10 do 20 m na stulecie, pozostawiła około jednej trzeciej obszaru otoczonego wałem. Wykopaliska zlokalizowały prostokątne, pozbawione znalezisk miejsce świątyni Svantovita.

Stanowisko było siedzibą Rani, słowiańskiego plemienia mającego znaczną moc w regionie Morza Bałtyckiego, od IX do XII wieku. Siły duńskie je zdobyły w 1168 roku, oznaczając koniec kontroli słowiańskiej na tym terenie.

W świątyni stał czterometrowy posąg Svantovita wykuty z pnia dębu, trzymający w prawej ręce róg do picia. Co roku kapłan napełniał róg miodem pitnym i wróżył przyszłe zbiory z tego, co zniknęło. Dziś pozostał tylko ziemny wał; nie można chodzić po fundamentach.

Ruiny leżą na klifu ze stromymi ścieżkami, więc solidne obuwie jest niezbędne podczas wizyty. Stanowisko łączy się ze ścieżkami spacerowych prowadzącymi do innych zabytków wokół przylądka.

Klif stale traci ziemię do morza, odsłaniając warstwy archeologiczne podczas erozji. Ten naturalny proces stale ujawnia nowe wskazówki na temat życia tych, którzy tu żyli.