Leipzig Botanical Garden, Ogród botaniczny uniwersytecki w Lipsku, Niemcy.

Ogród Botaniczny w Lipsku to placówka badawcza zajmująca 3,5 hektara z ponad 7.000 gatunkami roślin reprezentującymi różne klimaty i regiony. Pięć nowoczesnych szklarni mieści rośliny tropikalne i subtropikalne, podczas gdy sekcje na zewnątrz wyświetlają rodzime i umiarkowane gatunki, wraz z dedykowanym domem motyli.

Ogród powstał jako hortus medicus w dawnym ogrodzie klasztornym na północ od Paulinerkirche, urządzony od maja 1543 po tym, jak książę Maurycy Saski podarował uniwersytetowi klasztor dominikanów St. Pauli. Zniszczony w wojnie trzydziestoletniej i porzucony w 1641 r., został odtworzony w 1653 r. przy Grimmaische Gasse, w 1806/07 przy Pleißemühlgraben, a w 1876/77 przeniesiony na Linnéstraße, ponieważ na starym terenie wzniesiono gmach Reichsgerichtu.

Nazwa ogrodu upamiętnia Carla Linneusza: znajduje się on przy Linnéstraße, a systematyczne grządki grupują rośliny według rodzin, by studenci mogli porównywać spokrewnione gatunki. Na zewnątrz bagno i staw gromadzą florę regionalną, a szklarnie prezentują rośliny z basenu Morza Śródziemnego, Afryki, Ameryki Środkowej i Australii. Od 1996 roku działa tu dom motyli.

Ogród zajmuje niemal trójkątną działkę między Johannisallee na zachodzie, Linnéstraße na wschodzie i Philipp-Rosenthal-Straße na południu. Główne wejście znajduje się przy Linnéstraße, a dwa boczne przy Johannisallee. Po drugiej stronie Linnéstraße leży Friedenspark, dawny Neuer Johannisfriedhof; na zachód za Johannisallee stoi szpital uniwersytecki. Centrum miasta jest oddalone o około 2,5 km.

Trzy rośliny przetrwały II wojnę światową: chruścina jagodna, callistemon i granatowiec, zachowane jako rośliny chłodnej szklarni po nalocie z 27 lutego 1945 r., który zniszczył niemal wszystkie zbiory szklarniowe. Chruścina jagodna jest uprawiana do dziś.