Stiftskirche Münstermaifeld, Kościół kolegiacki w Münstermaifeld, Niemcy

Stiftskirche Münstermaifeld, zwana też Maifeldmünster, to dawna kolegiata zbudowana w latach 1225–1322 w reńskim stylu przejściowym. Jej westwerk to dwuwieżowa fasada o wysokości 34 metrów, której dolna część pochodzi z romańskiego poprzednika poświęconego w 1103 roku; gotycka czwarta kondygnacja z blankami i wykuszami została dodana w XIV wieku, aby pomieścić nowy dzwon. Chór, rozpoczęty w XIII wieku, jest późnoromańską budowlą wieloboczną z apsydami bocznymi, natomiast transept i nawa są w stylu wysokiego gotyku. Kościół ma 51 metrów długości, transept 29 metrów szerokości, a chór 20 metrów wysokości.

Fundacja merowińska z VI lub VII wieku, kościół został konsekrowany w 640 roku przez arcybiskupa Modoalda z Trewiru i wkrótce po 700 stał się kościołem klasztornym. Po raz pierwszy jako kościół kolegiacki wymieniono go w 905 roku. W 952 arcybiskup Ruotbert przywiózł z Włoch relikwie prezbitera Sewera, później przeniesione do Münstermaifeld, czyniąc miejscowość centrum pielgrzymkowym.

Malowidła z 13-15 wieku na wewnętrznych ścianach przedstawiają sceny religijne, które odwiedzający odkrywają, spacerując przez kościół. Te freski ukazują pobożność i artystyczne wyrażenie wcześniejszych pokoleń.

Wejście południowe osłania przedsionek z trzema rzeźbami: na zewnątrz święci Marcin i Sewer, nad trumeau Madonna z około 1320 r. Kościół ma 51 m długości, transept 29 m szerokości, a wieża zachodnia 40 m wysokości.

W północnej nawie bocznej stoi Święty Grób wykonany około 1500 roku: siedem figur z tufu wokół złożonego do grobu Chrystusa, a nad nimi Chrystus Boleściwy między czterema aniołami z narzędziami Męki. Stylem nawiązuje do Świętych Grobów w Liebfrauenkirche w Andernach i w Sinzig.