Old Arsenal of Mainz Fortress, Forteca wojskowa przy starym mieście w Moguncji, Niemcy.

Stary Arsenał (Altes Zeughaus), zwany też Zum Sautanz, to renesansowy budynek o trzech skrzydłach otaczających otwarty dziedziniec zwrócony na wschód, ku dawnej miejskiej fosie nad Renem. Środkowe skrzydło jest niższe i cofnięte, a na dziedzińcu stoi duża zewnętrzna klatka schodowa w kształcie spirali zwieńczona Welsche Haube. Oba skrzydła boczne kończą się od strony miasta bogato zdobionymi szczytami niderlandzkimi, a nad łukiem wejściowym wieży widnieje herb arcybiskupa Bickena.

Stary Arsenał wzniesiono w latach 1604–1605 za arcybiskupów Johanna Adama von Bicken i Johanna Schweikharda von Kronberg na miejscu elektorskiej chlewni, od której pochodzi nazwa domu Zum Sautanz. Od 1738 Johann Maximilian von Welsch wzniósł po otwartej stronie dziedzińca Nowy Arsenał w formach barokowych, a od 1770 stary budynek służył jako mennica elektorska. Spłonął podczas nalotu 27 lutego 1945 roku i został odbudowany w latach 1951–1952.

Nazwa domu Zum Sautanz („u tańczących świń”) pochodzi od elektorskiej chlewni, która stała w tym miejscu przed 1604 rokiem. Dziś budynek służy kancelarii stanu Nadrenia-Palatynat, a część administracji Landtagu tu pracuje. Nad łukiem wejściowym wieży spiralnych schodów widnieje herb arcybiskupa Johanna Adama von Bicken.

Budynek stoi wewnątrz murów miejskich w północno-wschodnim Moguncji, w pobliżu Hofkanzlei, St. Gangolph i Martinsburg; Kurfürstliches Schloss zaczęto wznosić równocześnie. Trzy skrzydła otaczają dziedziniec otwarty na wschód, do którego prowadzi przejście obok wieży spiralnych schodów z Welsche Haube. Dziś mieszczą się tu kancelaria państwowa i biura Landtagu, więc zwiedzanie ogranicza się do elewacji i dziedzińca.

Nazwa domu Zum Sautanz („do tańczących świń”) pochodzi od elektorskiej chlewni, która zajmowała to miejsce przed budową arsenału w latach 1604–1605. Na łuku wejściowym wieży spiralnych schodów wciąż widoczny jest herb arcybiskupa Johanna Adama von Bickena.