Marienmünster abbey, Klasztor benedyktynów w Marienmünster, Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy.

Opactwo Marienmünster to kompleks klasztorny położony w krajobrazie Westfalii z kościołem, krużgankami i mieszkaniami rozłożonymi wokół wewnętrznych dziedzińców. Struktury łączą różne warstwy architektoniczne z różnych okresów, pokazując, jak to miejsce ewoluowało na przestrzeni wieków.

Widekind I ze Schwalenberg i jego żona Lutrud założyli opactwo benedyktyńskie w 1128 roku jako klasztor pokutny, za radą biskupa Bernarda I z Oesede. Przybyło dwunastu mnichów z Corvey, a pierwszym opatem został Gerhard. Wojska heskie i szwedzkie zniszczyły kościół w latach 1641–1646; opat Ambrosius Langen odbudował go od 1661 roku. Klasztor rozwiązano 31 marca 1803 roku, a we wrześniu 2014 roku odeszło ostatnich pięciu ojców pasjonistów.

Opactwo jest nadal uznanym miejscem pielgrzymkowym dzięki wizerunkowi Matki Boskiej Bolesnej. Dawny kościół opacki, poświęcony w 1128 r. Najświętszej Maryi Pannie, apostołowi Jakubowi Większemu i św. Krzysztofowi, służy dziś jako kościół parafialny św. Jakuba. Od 2007 r. w dawnych owczarniach i stodołach odbywają się koncerty i wydarzenia.

Dawny kościół opacki jest dziś kościołem parafialnym św. Jakuba i można go zwiedzać; sąsiednie budynki klasztorne nie są udostępnione. Od 2007 roku w przebudowanych stodołach na Klosterhof odbywają się koncerty i wydarzenia, a w 2015 roku przed murem klasztornym otwarto centrum dla zwiedzających. Dziś nie mieszka tu już żaden mnich.

Kościół opacki był początkowo romańską bazyliką wzniesioną po 1150 roku; z tego okresu zachowały się tylko nawa główna, jedna nawa boczna i dolna część ośmiobocznej wieży na skrzyżowaniu. Od 1661 roku mistrz budowlany Ludwig Baer przekształcił nawę w kościół halowy, a w 1679 roku podwyższono skrzyżowanie i nakryto je barokową kopułą, widoczną dziś okrągłą wieżą.