Palais Leuchtenberg, Pałac renesansowy przy Ludwigstrasse, Monachium, Niemcy.

Palais Leuchtenberg to pałac miejski po zachodniej stronie Odeonsplatz, zbudowany w latach 1817–1821 przez Leo von Klenze w stylu włoskiego neorenesansu według wzoru Palazzo Farnese w Rzymie. Jasnobeżowa tynkowa fasada ma białe rustykowane narożniki, profilowany gzyms i wysokie prostokątne okna w regularnych osiach nad szarym kamiennym cokołem. Łukowe drzwi są ciemnozielone, z ćwiekami i reliefowymi panelami z cherubinami oraz medalionami z głowami lwów.

Eugène de Beauharnais, pasierb Napoleona i szwagier przyszłego króla Ludwika I, zlecił Leo von Klenze budowę pałacu w latach 1817–1821. Był to pierwszy budynek przy Ludwigstraße, a koszt wyniósł 770 000 guldenów. Uszkodzony w 1943 i 1945 roku, został rozebrany w 1957; Hans Heid i Franz Simm odbudowali go w latach 1963–1967 z rekonstruowaną fasadą.

Klenze wzorował się na Palazzo Farnese w Rzymie, a nie na florenckich pierwowzorach, i umieścił orły nad oknami pierwszego piętra jak w jednym z pałaców Napoleona. Budynek nosi imię Eugène'a de Beauharnais, księcia Leuchtenberg; w latach 1853–1933 nazywano go Luitpold Palais od księcia Luitpolda, który kupił go w 1852 roku.

Pałac jest łatwo dostępny transportem publicznym Monachium, z kilkoma stacjami autobusów i pociągów w zasięgu spaceru od lokalizacji. Jego położenie na Ludwigstrasse czyni go wygodnym do odwiedzenia podczas eksplorowania otaczającej klasycznej dzielnicy.

Budynek przeszedł znaczące zmiany strukturalne w 1967 roku, które przebudowały jego wewnętrzny układ i przestrzenie funkcjonalne, zachowując jednak jego zewnętrzny wygląd. Równowaga między modernizacją a ochroną ilustruje, jak zabytkowe budynki mogą dostosować się do współczesnych potrzeb.