Petersberg Citadel, Cytadela w Erfurcie, Niemcy

Cytadela Petersberg to gwiaździsta forteca na wzgórzu w Erfurcie, otoczona ziemno-murowanymi wałami z ośmioma bastionami i suchymi fosami. Jej główna brama, Peterstor, ma trójkątny fronton z napisem „CITADELLE PETERSBERG” nad reliefem dwóch lwów flankujących herb. Wewnątrz stoją długie koszary z czerwonymi dachówkami i kremowymi fasadami oraz kościół św. Piotra z XII wieku.

Johann Philipp von Schönborn, arcybiskup-elektor Moguncji, nakazał budowę cytadeli po zdobyciu Erfurtu w 1664 roku; kamień węgielny położono 1 czerwca 1665 pod nazwą Citadelle Johann Philippsburg. W latach 1806–1814 okupowały ją wojska francuskie, a po kongresie wiedeńskim w 1815 przeszła do Prus. Pozostawała w użytku wojskowym do 1963 roku, gdy część terenu udostępniono publiczności.

Najstarszym zachowanym budynkiem w obrębie murów jest Peterskirche, kościół benedyktyńskiego klasztoru świętych Piotra i Pawła poświadczonego od 1060 roku i odbudowanego w latach 1103–1147. W 1184 roku podczas zebrania możnych zawaliła się podłoga budynku klasztornego nad latryną; co najmniej 60 osób utonęło. Od klasztoru wzięło nazwę wzgórze, a później cytadela.

Cytadela zajmuje 36 hektarów w obrębie ponad dwóch kilometrów murów, więc zaplanuj czas na przejście od bramy Peterstor do dalszych bastionów. Podziemne korytarze nasłuchowe i piekarnia z 1832 r. są udostępniane tylko z przewodnikiem. Część terenu jest otwarta dla publiczności od 1963 r.

W murach biegną Horchgänge, korytarze nasłuchu, w których żołnierze patrolowali, by podczas oblężenia wcześnie wykryć wrogich minierów. Piekarnia forteczna z 1832 roku znów działa, a podziemne przejścia są otwarte dla zwiedzających.