Hohenbaden Castle, Ruiny zamku na zboczu w Baden-Baden, Niemcy

Zamek Hohenbaden to średniowieczna twierdza położona na zachodniej stronie skały Battert, z licznymi wieżami, murami obronnymi i około stu pokojami wewnętrznymi. Układ odzwierciedla typową rezydencję książęcą z wielokondygnacyjnymi kompleksami budynków i znaczącymi fortyfikacjami.

Budowę zamku górnego, zwanego Hermannsbau, rozpoczęto około 1100 roku za margrabiego Hermanna II, a od 1112 roku margrabiowie przyjęli nazwę Baden. Około 1400 roku dodano Bernhardsbau, a margrabia Jakub I rozbudował gotycki zamek dolny w centrum administracyjne ze 100 komnatami. W 1479 roku Krzysztof I przeniósł rezydencję do Nowego Zamku w mieście; stary zamek służył potem jako siedziba wdów i spłonął w 1599 roku.

Margrabiowie przyjęli tytuł od zamku, który dał nazwę krajowi Badenii. W sali rycerskiej stoi 4,10-metrowa harfa eolska o 120 nylonowych strunach, zbudowana przez lutnika Rüdigera Oppermanna i ustawiona w 1999 roku; wiatr wydobywa dźwięki C i G. Mniejsza harfa eolska wisiała tu w latach 1851–1920.

Odwiedzający mogą zwiedzać zamek w ciągu dnia, z restauracją i kioskiem z napojami dostępnymi na terenie. Zaleca się noszenie wygodnych butów, ponieważ miejsce znajduje się na zboczu ze stromymi ścieżkami do przejścia.

W ruinach sali rycerskiej stoi harfa eolska zainstalowana w 1999 roku przez budowniczego harf Rüdigera Oppermanna: 4,10 metra wysokości i 120 nylonowych strun nastrojonych na C i G. Już w latach 1851–1920 w tej samej sali stała mniejsza harfa eolska. W 2014 roku przy parkingu poniżej ruin ustawiono stelę Staufów.