Guangning city, wieża bębnowa w Beizhen, Chiny

Wieża Bębnów wznosi się na dużej prostokątnej platformie o wymiarach 24 metry wschód-zachód i 20 metrów północ-południe, przebitej północno-południowym przejściem łukowym. Granitowe schody z 39 stopniami w północno-wschodnim narożniku prowadzą na szczyt, gdzie dwa sześciometrowe czerwone maszty flagowe flankują pawilony kadzidlane i kadzielnicę. Dwupiętrowa drewniana wieża wznosi się pośrodku, jej dolny poziom otoczony jest galerią, a górny mieści duży bęben.

Miejscowa tradycja głosi, że wieża była pierwotnie południową bramą powiatu Shandong za Liao. W 1563 r., za panowania Ming Jiajing, cenzor Wang Zhigao rozbudował miasto wewnętrzne i wzniósł wieżę bębnową w jego nowym centrum. Za mingowskiego generała Li Chenglianga służyła jako platforma zbiórki, a w dynastii Qing stała się sanktuarium lisich nieśmiertelnych, remontowanym u schyłku Qing, w Republice i w 1993 r.

Za Qingów wieża straciła funkcję wojskową i stała się sanktuarium lisich nieśmiertelnych (huxian), do którego wierni przynosili tablice i ofiary. Podczas renowacji w 1993 r. odtworzono w środku siedem glinianych posągów tych duchów, a na budynku wiszą tablice, m.in. „Huaxian weiyi” (zamienić niebezpieczeństwo w bezpieczeństwo).

Wieża jest dostępna z północnych i południowych bram, co ułatwia dostęp z większości kierunków. Oba piętra są otwarte do eksploracji, a informacje o przeznaczeniu budynku są dostępne wewnątrz.

Wieża stoi na dużym kwadratowym podwyższeniu o wymiarach 20 m północ-południe na 24 m wschód-zachód, przebitym sklepionym przejściem północ-południe; 39 granitowych stopni w północno-wschodnim narożniku prowadzi na szczyt, gdzie dwa 6-metrowe czerwone maszty flankują pawilony kadzidlane i kadzielnicę.