Chinese pyramids, Piramidalne kopce grobowe w prowincji Shaanxi, Chiny

Chińskie piramidy to zespół około 38 piramidalnych kurhanów i mauzoleów wzniesionych dla wczesnych cesarzy Chin i ich krewnych, głównie na równinie Guanzhong w prowincji Shaanxi, 25–35 km na północny zachód od Xi'anu. Zbudowano je z ziemi i mułu, nie z kamienia; największe, mauzoleum Qin Shi Huanga w Lintong, ma u podstawy 357 na 354 metry i dziś 47 metrów wysokości, wobec pierwotnych 76 metrów.

Piramidalne kopce grobowe zostały udokumentowane licznie wokół Xi'anu w 1912 roku przez kupców Freda Meyera Schrodera i Oscara Mamena, a w 1913 roku przez ekspedycję Victora Segalena. Segalen opisał grób Pierwszego Cesarza i inne kopce z epoki Han w swojej Mission archéologique en Chine (1914). Po II wojnie światowej opowieści o „Wielkiej Białej Piramidzie” — grobie cesarza Wu z Han w Xingping — zwróciły uwagę opinii publicznej na te kopce, choć zachodni naukowcy znali je już przed 1947 rokiem.

Kopiec grobowy nosi nazwę porównywaną do wielkich piramid starożytności, chociaż jego kształt i znaczenie należą do chińskiej tradycji. Odwiedzający widzą dziś porośnięte trawą wzgórze z zewnątrz i mogą zwiedzać obszar z figurami żołnierzy należącymi do tego samego kompleksu.

Komora grobowa nigdy nie została otwarta, więc kopiec ogląda się tylko z zewnątrz. Doły armii terakotowej leżą około 1,7 km na wschód od kopca, pod halami wystawowymi. Stanowisko znajduje się na północny wschód od Xi'anu, w Lintong; osobne kolejki obowiązują przy kopcu i przy dołach.

Rolnicy kopający studnię w 1974 roku odkryli pierwsze glinianych figur kilka kilometrów od kopca. Każdy terakotowy żołnierz ma inne rysy twarzy, jakby zostały wymodelowane na podstawie prawdziwych ludzi.