Lajia Ruins, Stanowisko archeologiczne w Autonomicznym Powiecie Minhe Hui i Tu, Chiny.

Ruiny Lajia to odkopana osada kultury Qijia w powiecie Minhe w Qinghai, w górnym biegu Żółtej Rzeki. Wykopalisko ukazuje fundamenty domów, fosę i jamy, w których znaleziono 32 szkielety, niektóre wciąż leżące na podłodze. Obok szczątków stoją szarobrunatne naczynia ceramiczne i misy.

Lajia to osada kultury Qijia (ok. 2300–1500 p.n.e.) w basenie Guanting, gdzie uprawa prosa, hodowla owiec i rytuały z udziałem świń utrzymywały społeczność otoczoną fosą. Około 1920 p.n.e. trzęsienie ziemi o magnitudzie 6–7 i spływy błotne pogrzebały stanowisko, zabijając 32 osoby w ośmiu domach. Badacze spierają się, czy katastrofę wywołały gwałtowne powodzie, czy wylanie Żółtej Rzeki.

Łopatki świń przerabiano na kości wyrocznicze do wróżb i składano w grobach, co było typowe dla stanowisk kultury Qijia. Owce dawały mleko, wełnę i większość mięsa; wśród szczątków są też bydło i upolowane jelenie. Kamienne noże służyły do obierania i krojenia prosa.

Wykopany dół znajduje się we wsi Lajia, w gminie Guanting, powiat Minhe, Qinghai, przy granicy z Gansu. Teren jest otwarty i mało zacieniony, a dół ogląda się z krawędzi, więc przydają się solidne buty i woda w ciepłą pogodę. Szkielety i naczynia ceramiczne leżą na dnie, pod krawędzią.

Odkrycie z 2005 roku to skupisko cienkich żółtych nitek w odwróconym garnku, datowane radiowęglowo na około 4000 lat. Eksperymenty wykazały, że samo proso nie tworzy makaronu, więc ciasto zawierało inne skrobie, na przykład jęczmień lub pszenicę. Na stanowisku znaleziono też łopatki świń obrobione na kości wróżebne.