Zhengzhou Shang City Site, Stanowisko archeologiczne z epoki brązu w Zhengzhou, Chiny

Stanowisko miasta Zhengzhou Shang to około 3500-letnia osada obronna, której miasto wewnętrzne ma kształt niemal prostokąta o obwodzie około 6960 metrów; mury z ubijanej ziemi, o trapezowym przekroju i wyraźnych poziomych warstwach, sięgają 8 metrów wysokości przy podstawie szerokiej na około 20 metrów. Jedenaście przerw w murach może być bramami, a w północno-wschodniej części strefa pałacowa o powierzchni 40 hektarów zawiera platformy z ubijanej ziemi, w tym budynek o długości ponad 65 metrów, oraz wyłożony kamieniami zbiornik wodny o wymiarach 100 na 20 metrów. Przed ocherkowym zboczem ziemnym stoi czarny kamienny znacznik ochrony narodowej.

Stanowisko było wczesną stolicą dynastii Shang datowaną na około 1600 rok p.n.e. Systematyczne wykopaliska od 1950 roku stopniowo ujawniły historię i znaczenie tego wczesnego chińskiego centrum cywilizacji.

Nazwa stanowiska wiąże się z kulturą Erligang, której stanowisko typowe leży poza wielkimi murami; odlewane tu brązy z okresu Erligang były cięższe i technicznie doskonalsze niż te z Erlitou. Warsztaty za murami wytwarzały wyroby z kości, ceramikę i naczynia brązowe, a w 1974 r. w jednym z dołów znaleziono kwadratowy ding z maskami zwierzęcymi i guzkami. Muzeum stanowiska Zhengzhou Shangdu otwarto dla zwiedzających 26 lipca 2022 r.

Mury wewnętrznego miasta tworzą prostokąt o obwodzie około 6960 metrów, ale większość starożytnego obszaru leży pod współczesnym miastem: pozostałości to rozproszone odcinki ubijanej ziemi i odsłonięte fundamenty, a nie jeden park. Czarny kamienny znacznik z inskrypcją o ochronie narodowej stoi przed jednym z ziemnych odcinków. Muzeum stanowiska otwarto w 2022 roku, a muzeum wschodniego muru w 2023 roku pokazuje odcinek muru i jego przekrój.

Przekrój wewnętrznego muru jest trapezowaty: podstawa ma około 20 metrów szerokości i wznosi się na około 8 metrów; warstwy ubijanej ziemi mają od 3 do 20 centymetrów. W 2021 roku ulewne deszcze spowodowały zawalenie się części muru z ubijanej ziemi, który okazał się później warstwą ochronną, a nie pierwotnym murem.