Imperial Tombs of the Ming and Qing Dynasties, Królewski kompleks grobowy przy Górze Smoczej Bramy, Chiny.

Cesarskie Grobowce Dynastii Ming i Qing tworzą zespół pogrzebowy zawierający 13 mauzoleów w pobliżu Pekinu, rozsianych na kilku prowincjach. Każde miejsce zawiera rzeźbione rzeźby kamienne, sale ceremonijne, bramy i ścieżki prowadzące przez teren.

Grobowiec Mingów pod Pekinem wpisano na listę UNESCO w 2003 roku, natomiast grobowiec Xianling w Hubei, zbudowany dla dwunastego cesarza Ming w latach 1519–1566, trafił na nią już w 2000 roku. Trzy XVII-wieczne grobowce Qing w Liaoning, wzniesione dla założycieli dynastii i ich przodków, dodano w 2004 roku. Qingowie przejęli system Mingów, dodając feng shui i pełniejszy porządek ofiarny.

Groby odzwierciedlają tradycyjne wierzenia o życiu pozagrobowym poprzez bramy, ołtarze i kopce ustawione według zasad feng shui. Ta organizacja ujawnia, jak rodziny ceniły zaplanowanie przestrzeni pochówku.

Wpisane obiekty są rozrzucone po Jiangsu, Pekinie, Hubei, Liaoning i Hebei, więc żadna wizyta nie obejmie ich wszystkich. Grobowce Ming pod Pekinem oraz wschodnie i zachodnie grobowce Qing w Hebei są najczęściej zwiedzane, a ich tereny są tak rozległe, że przejście pieszo między bramami, salami i kopcami zajmuje godziny. Solidne obuwie przydaje się na nierównych kamiennych ścieżkach i pagórkowatym terenie.

Grobów Ming pod Pekinem jest trzynaście, ale wpis na listę światowego dziedzictwa obejmuje też grobowce w innych prowincjach, jak grobowiec Xianling w Hubei, wzniesiony w latach 1519–1566 dla dwunastego cesarza Ming. Grobowce, które cesarz Hongwu zbudował dla rodziców i przodków w Fengyang i Xuyi, nie należą do terenu UNESCO.