Douala-Edéa National Park, Park narodowy na wybrzeżu Atlantyku w Sanaga-Maritime, Kamerun.

Park Narodowy Douala-Edéa rozciąga się na około 35 km atlantyckiego wybrzeża na południe od Douali aż do rzeki Dipombé, w departamencie Sanaga-Maritime. Zajmuje 262 935 hektarów po obu stronach ujścia rzeki Sanaga, naprzeciw wyspy Bioko. Jezioro Tissongo, laguna połączona z południowym brzegiem 5-kilometrowym kanałem pływowym, leży w granicach parku, a Mouanko jest głównym miastem na północnym brzegu.

Rezerwat fauny utworzono w 1932 r. W 1971 Kamerun przeznaczył go na park zwierzęcy do celów naukowych, a w 1974 r. miał konserwatora i posterunek straży. Wiercenia naftowe z początku lat 80. otworzyły drogi w głąb terenu. Dekret 2018/8399/PM z 25 września 2018 r. przekształcił go w park narodowy o powierzchni 262 935 ha.

Wsie nad rzekami w parku, jak Mouanko na północnym brzegu Sanagi, żyją z rzemieślniczego połowu i wędzenia ryb, do którego zużywa się drewno z namorzynów. Rezerwat wyznaczono w 1932 r. w obrębie lub obok kilku wsi i obozów rybackich, a wzrost liczby ludności coraz silniej oddziałuje na jego zasoby.

Park ciągnie się około 35 km wzdłuż wybrzeża atlantyckiego na południe od Douali, do rzeki Dipombé, i obejmuje Mouanko, Edéę, Dizangué oraz wyspy Manoka. Do jeziora Tissongo, laguny połączonej z południowym brzegiem Sanagi pięciokilometrowym kanałem pływowym, dociera się łodzią. Drogę w głąb ułatwiają ścieżki wytyczone przy odwiertach naftowych w latach 80. XX w.

Rezerwat utworzono w 1932 r. w obrębie kilku wiosek i obozów rybackich lub obok nich. W 1972 r. mangaba czerwonogłowa była tam pospolita, a zagrożony wyginięciem moustac rdzawouchy odnotowano w części Lombé w zagęszczeniu 2–3 grup na kilometr kwadratowy, choć polowania zmniejszyły jego populacje w innych miejscach.