Düdinger Möser, Chroniony obszar bagienny w Düdingen, Szwajcaria

Düdinger Möser to wieloczęściowy rezerwat wodno-błotny na zachód od Düdingen, obejmujący właściwe Düdingermoos, Ottisbergmoos, Garmiswilmoos, Hexenweiher, Tiefmoos i Waldeggmoos. Zespół torfowisk niskich i wysokich, stawów, rowów oraz olszowo-brzozowego lasu bagiennego zajmuje wraz z otuliną nieco ponad 70 hektarów; liczący 6,62 hektara Waldeggmoos leży na północ od autostrady A12, a reszta między autostradą a linią kolejową Berno–Fryburg.

Düdinger Möser były przed wydobyciem torfu prawdopodobnie czystymi torfowiskami wysokimi, tworzonymi przez mchy torfowce, których obumarłe szczątki odkładają się jako torf i podnoszą warstwę torfu o około 1 mm rocznie. Po wydobyciu torfu powstały dzisiejsze torfowiska niskie; trzeba je regularnie kosić, inaczej zarastają krzewami i powoli wypiera je odrastający las.

Ścieżka botaniczna prowadzi obok 60 rodzimych roślin torfowisk, łąk i lasów opisanych na tablicach. Grzybienie, które fotografują odwiedzający, nie należą do flory torfowiska: biolog Jacques Studer podaje, że profesor Pater Schmid posadził je w latach 80. XX wieku na potrzeby wycieczki i pozostały na miejscu. Turzyca Carex pseudocyperus rośnie głównie wzdłuż rowów odwadniających.

Teren podmokły leży na zachód od centrum Düdingen, głównie między linią kolejową Berno–Fryburg a autostradą A12; liczące 6,62 ha Waldeggmoos znajduje się na północ od autostrady. Ścieżka botaniczna prezentuje 60 rodzimych roślin torfowisk, łąk i lasów na tablicach. Ponieważ torfowiska niskie są regularnie koszone, warto pozostawać na ścieżkach.

Mieszka tu największa populacja traszki zwyczajnej w kantonie Fryburg. Traszka grzebieniasta, notowana jeszcze w 2017 roku, zniknęła stąd, natomiast żaba trawna, traszka górska i ropucha szara są nadal dobrze reprezentowane.