Sant'Antonio Abate Parish Church, Budynek kościoła w kantonie Ticino w Szwajcarii.

Kościół parafialny Sant'Antonio Abate ma jedną nawę z kaplicami wzdłuż obu dłuższych boków i transept; przęsła nakrywają sklepienia kolebkowe wsparte na korynckich filarach, a skrzyżowanie wieńczy kopuła. XVII-wieczna dzwonnica była kilkakrotnie podwyższana w XVIII wieku i mieści pięć zelektryfikowanych dzwonów. Organy zbudowane w 1872 roku przez Adeodata Bossiego-Urbaniego zachowują surową neoklasyczną szafę i mają 43 registrów.

Kościół wzniesiono w pierwszej połowie XIV wieku. Obecny wygląd zewnętrzny ukończono w 1664 roku, chór w 1682, a nawę w 1692. 11 stycznia 1863 roku zawaliło się sklepienie jednego przęsła, zabijając 47 osób znajdujących się w środku; odbudowa nadała kościołowi neoklasyczną fasadę wzorowaną na San Vittore w Cannobio.

Kościół jest poświęcony świętemu Antoniemu Pustelnikowi i nadaje nazwę placowi Piazza Sant'Antonio, przy którym stoi. Wnętrze, kaplice boczne i ściany zachowują obrazy i freski miejscowych mistrzów XVIII i XIX wieku, wśród nich Antonio Felice Orelli, który w 1742 roku namalował kaplicę południową transeptu. Organy zbudowane przez Adeodata Bossi-Urbaniego w 1872 roku zachowały surową neoklasyczną szafę.

Kościół stoi przy Piazza Sant'Antonio w starej części Locarno, kilka minut spacerem od dworca i brzegu jeziora. Organy znajdują się na emporze nad głównym wejściem; po wejściu warto się odwrócić, by zobaczyć neoklasyczną szafę z 1872 roku. To czynny kościół parafialny, więc strój i zachowanie należy dostosować do nabożeństw.

Zawalenie się sklepienia w 1863 roku zabiło wewnątrz kościoła 47 osób; odbudowa nadała budowli neoklasyczną fasadę wzorowaną na kościele San Vittore w Cannobio. Zbudowane w 1872 roku przez Adeodata Bossiego-Urbaniego organy zachowały surową neoklasyczną szafę i mają 43 registrów na dwóch manuałach po 61 klawiszy oraz wklęsło-promienistej pedałach o 32 klawiszach.