Saint Victor, Kościół w Poschiavo, w kantonie Gryzonia, w Szwajcarii

Saint Victor to kolegiata w Poschiavo: późnogotycka nawa z uskokowymi przyporami i ostrołukowymi oknami, połączona z romańską kamienną wieżą, której najwyższa kondygnacja ma skrzyżowane łuki i namalowane tarcze zegarowe. Zachodni portal, rzeźbiony w 1700 roku, otwiera się pod maswerkową rozetą; wewnątrz sklepienie żebrowe nakrywa nawę i wieloboczne prezbiterium, a zworniki przedstawiają koziorożca, herb Poschiavo, rozetę i ptaka.

Rozpoczęty w XII wieku kościół otrzymał romańską wieżę w pierwszej połowie XIII wieku; w 1497 Andreas Bühler zbudował prezbiterium, a w 1503 Sebold Westolf sklepieniem nakrył nawę. Od 1547 św. Wiktor był współużytkowany przez wspólnotę protestancką, co zakończyły bulla papieska z 1622 roku i «sacro macello poschiavino» z 1623 roku. Wnętrze przebudowano na barokowe w 1653 roku i neogotyckie w latach 1902-1903; renowacje nastąpiły w 1975, 1988-1989 i 2003 roku.

Kościół jest poświęcony Wiktorowi z Mediolanu, patronowi Poschiavo. Od 1547 roku był wspólnie użytkowany przez katolików i protestantów, którzy odprawiali nabożeństwa o różnych porach i ustawiali ławki w stronę ołtarza lub ambony; praktyka ta zakończyła się wraz z wypędzeniem reformowanych w 1623 roku. Tablica upamiętnia Edgara Aristide Marantę (1897–1975), kapucyna z Poschiavo, który został arcybiskupem Dar es Salaam.

Kościół stoi w centrum Poschiavo, nie na wzgórzu, i dociera się do niego pieszo uliczkami miasteczka. Głównym wejściem jest portal zachodni w prostokątnej ramie z ciemnym łukiem w typie oślego grzbietu; dwukondygnacyjna zakrystia i romańska wieża znajdują się po stronie południowej. Wnętrze zwęża się z zachodu na wschód, dlatego nawa jest najszersza przy wejściu.

Zworniki sklepienia nawy zdobią rzeźbiony koziorożec, herb Poschiavo, rozeta i ptak, paw lub łabędź; trzecie przęsło nosi inskrypcję upamiętniającą budowniczego. Organy zbudowane w 1889 r. przez Friedricha Golla z Lucerny i przebudowane w 1991 r. zachowały rzeźbione skrzydła z około 1500 r. w stylu lombardzkich snycerzy, ze świętymi Bartłomiejem, Rochem i Marcinem z Tours.