Sbarramento Lodrino-Osogna, Kompleks fortyfikacji wojskowej w dystrykcie Riviera, Szwajcaria

Linia umocnień Lona pod Lodrino-Osogna obejmuje 100 obiektów obronnych po obu stronach rzeki Ticino w dystrykcie Riviera. Należą do nich zapory przeciwpancerne w dnie doliny, bunkry piechoty i dzieła artyleryjskie w skalnych kawernach. Stanowiska artyleryjskie w Mairano i Mondascia mieściły 12-cm armaty pierścieniowe, później zastąpione haubicami 10,5 cm.

Zbudowana w latach 1939–1942 przez wojsko i firmy prywatne według planów 9. Dywizji linia Lona zamykała dolinę Ticino na południe od Biaski przed desantami na równinie Magadino i wdarciem się przez Misox. W latach 1950–1960 wzmocniono ją koło Iragny prefabrykowanymi schronami kulistymi i moździerzami fortecznymi kalibru 8,1 cm, a w 1995 roku, po zimnej wojnie, została zdeklasowana.

Nazwa LONA to akronim od LOdrino i OsogNA, dwóch miejscowości na krańcach linii, a nie nazwa miejsca zwanego Lona. Ten sam skrót nosi Kampfgruppe Lona, jednostka dwóch batalionów obsadzająca linię. Dzieła artyleryjskie Santa Pietà i San Martino wzięły nazwy od sąsiednich kościołów.

Sto obiektów leży po obu stronach rzeki Ticino między Lodrino, Osogna, Iragną i Biasca, na południe od Biaski; dzieła artyleryjskie Mairano i Mondascia tworzą główną grupę. Wiele bunkrów stoi na gruntach prywatnych lub zarośniętych: przed wejściem sprawdź dostęp i zabierz latarkę. Stanowisko dowodzenia A 8160 w Pollegio było zamaskowane jako rustico.

Stanowisko dowodzenia pozycji Lona A 8160 znajdowało się w Pollegio, zamaskowane jako rustico, i zostało opuszczone dopiero w 2003 roku. Bunkier piechoty Grande na boisku sportowym w Lodrino był ukryty w atrapie domu. W kamieniołomie koło Osogna po wojnie zbudowano dzieło skalne A 8146 dla dwóch moździerzy fortecznych kalibru 8,1 cm oddalonych o około 30 m.