Kreuzlingen Abbey, Klasztor augustiański w Kreuzlingen, Szwajcaria

Opactwo Kreuzlingen to dawny klasztor kanoników augustiańskich w Egelshofen, obecnie części Kreuzlingen. Kościół św. Ulrycha i św. Afry, wzniesiony w latach 1650–1653 przez Stephana Gunertsreinera i Melchiora Grubera według planów Michaela Beera, ma białą fasadę, kwadratową wieżę z miedzianozieloną kopułą cebulową i wnętrze przebudowane w stylu rokoko od 1764 roku.

Biskup Ulrich I z Kyburg-Dillingen założył około 1125 roku dom kanoników augustiańskich, łącząc szpital pod wezwaniem św. Ulryka i św. Afry z nowym kościołem na wschód od Stadelhofen. Ochrona papieska i cesarska z lat 1144-1145 uczyniła go opactwem cesarskim. W dniach 27-28 października 1414 roku opat Erhard Dominik Lind gościł papieża Jana XXIII, który podarował mu ozdobną infułę. W 1848 roku rząd Turgowii zniósł klasztor.

Nazwa Kreuzlingen pochodzi od łacińskiego Crucis Lignum, od cząstki Krzyża Świętego przywiezionej z Jerozolimy w X wieku przez biskupa Konrada I dla szpitala w Stadelhofen. Klasztor przechowywał złotą infułę podarowaną przez papieża Jana XXIII, dziś wystawioną w zamku Frauenfeld. Dawny kościół opacki, podniesiony w 1967 roku do godności bazyliki mniejszej, ma malowidła sufitowe Franza Ludwiga Herrmanna ze scenami z życia św. Augustyna.

Dawny kościół klasztorny św. Ulryka i św. Afry, odbudowany w latach 1650–1653 o strzał armatni od Konstancji, jest dziś kościołem parafialnym, a od 1967 roku bazyliką mniejszą. Pożar podczas renowacji w latach sześćdziesiątych zniszczył niemal całe wnętrze, ocalały jednak chór z kutą żelazną kratą z 1737 roku wykonaną przez Johanna Jakoba Hoffnera oraz kaplica Ogrójca z 1760 roku. Warto ich szukać zaraz po wejściu.

Nazwa pochodzi od fragmentu Prawdziwego Krzyża, który miał być przywieziony z Jerozolimy przez świętego Konrada w X wieku. Ta relikwia przyciągała pielgrzymów przez wieki i zamieniła miejsce w ważny cel podróży religijnych.