Holzbrücke Bad Säckingen, Kryty most drewniany między Bad Säckingen, Niemcy a Stein, Szwajcaria.

Holzbrücke Bad Säckingen to zadaszony drewniany most dla pieszych o esowatym rzucie, długi na 203,7 metra (206,5 m z daszkami), przerzucony przez Ren między Bad Säckingen a Stein. Siedem przęseł wspiera się na betonowych filarach oblicowanych kamieniem, z których cztery widać w rzece, a pomost dźwigają drewniane wieszary pod dwuspadowym dachem krytym dachówką. Na konstrukcję o szerokości od 3,4 do 5,0 metra zużyto około 520 m³ drewna dębowego i świerkowego.

Po raz pierwszy wzmiankowany w rocznikach z Colmar z 1272 roku, gdy spoczywał na dwunastu drewnianych filarach. Powodzie i wojny niszczyły go wielokrotnie: odbudowa trwała od 1570 do 1590 roku, wojska francuskie zniszczyły go w 1678 roku, a obecną konstrukcję wzniesiono w 1699 roku. W 1801 roku Hochrhein stał się granicą państwową, a w 1979 roku most wrócił do Bad Säckingen.

Most nazywa się po niemiecku Holzbrücke, a w Szwajcarii Säckingerbrücke. Podczas odbudowy w latach 1570–1590, po powodziach Renu, urządzono na moście kaplicę. Od 1979 roku korzystają z niego tylko rowerzyści i piesi, a ruch samochodowy przeniesiono na sąsiedni Fridolinsbrücke.

Most służy tylko pieszym i rowerzystom; ruch samochodowy przekracza rzekę położonym na zachód Fridolinsbrücke z 1979 roku. Granica państwowa przebiega przez środek przęsła, od 2023 roku oznaczona historycznym kamieniem granicznym z 1810 roku na 110. metrze. Pomost ma 3,4 do 5,0 metra szerokości, więc kryty przejazd dzieli się z pieszymi i rowerzystami jadącymi z naprzeciwka.

Do 2014 roku kamienne filary mostu były na stałe wyposażone w ładunki wybuchowe: w razie obrony armia szwajcarska musiałaby jedynie założyć zapalniki, by wysadzić most. Ładunek, prawdopodobnie kilkuset kilogramów TNT, odkryto i usunięto podczas renowacji.