Musée d'ethnographie de Neuchâtel, Muzeum etnograficzne w Neuchâtel, Szwajcaria

Musée d'ethnographie de Neuchâtel zajmuje przekazaną w 1902 roku Villę de Pury na wzgórzu Saint-Nicolas oraz zbudowaną w latach 1954–1955 Black Box, połączoną z willą od 1986 roku budynkiem instytutu etnologii. Zbiory liczą blisko 60 000 obiektów ze wszystkich regionów świata, z naciskiem na Afrykę; willa prezentuje L'impermanence des choses, a Black Box wystawy czasowe.

Muzeum zostało założone w 1904 roku po tym, gdy James-Ferdinand de Pury podarował swoją willę na wzgórzu Saint-Nicolas, aby utworzyć miejsce dla zbiorów etnograficznych. Ten czyn oznaczał początek instytucji poświęconej zbieraniu i wystawianiu przedmiotów z kultur z całego świata.

Muzeum nazywa się potocznie MEN. Od lat 80. XX wieku stosuje „muzeologię zerwania” zapoczątkowaną przez Jacques’a Hainarda, która odwraca znaczenie przedmiotów, by je zakwestionować. Przechowuje dary dyplomatyczne otrzymane przez Szwajcarię, m.in. serię lalek w strojach ludowych różnych narodów ZSRR. Wystawy czasowe rozpoczęły się za kustosza Théodore’a Delachaux, pełniącego urząd w latach 1921–1945.

Muzeum stoi na wzgórzu Saint-Nicolas: willa de Pury mieści wystawę referencyjną L'impermanence des choses, a Black Box, połączona z nią budynkiem instytutu etnologii z 1986 roku, wystawy czasowe. Oba skrzydła kierują się odmiennymi zasadami wystawienniczymi, więc na każde warto zarezerwować czas.

Black Box, dobudowany w latach 1954–1955 za dyrekcji Jeana Gabusa, nosi fresk o powierzchni 166,5 m², Les Conquêtes de l'homme, namalowany przez Hansa Erniego i całkowicie odrestaurowany w 1986 roku. W tym samym roku powstał budynek instytutu etnologii Uniwersytetu w Neuchâtel, łączący willę de Pury z Black Box i mieszczący bibliotekę wspólną dla muzeum i uczelni.