Aar Glaciers, System lodowcowy w Alpach Berneńskich, Szwajcaria

Lodowce Aar to dwa połączone systemy lodowe, Unteraargletscher i Oberaargletscher, położone w Alpach Berneńskich i będące źródłem najdłuższej rzeki Szwajcarii. Te lodowe masy tworzą dramatyczny krajobraz wysokogórski, który można odkrywać pieszo z otaczającego terenu.

Badania naukowe rozpoczęły się w 1827 roku za sprawą Franza Josepha Hugiego, a następnie Louisa Agassiza, Édouarda Desora, Carla Vogta i Herculesa Nicoleta w latach 1840–1853, którzy zajmowali się prędkością płynięcia lodu. Chata badawcza Hugiego na lodowcu przesunęła się o 100 m do 1830 roku, o 724 m do 1836 i o 1428 m do 1842 roku. W czasie ostatnich okresów zimna lodowce sięgały znacznie dalej na północ i łączyły się na Mittellandzie z lodowcem Rodanu i Renu.

Nazwa „Aargletscher” w języku niemieckim oznacza zarówno jeden lodowiec, jak i kilka, a różnicę zdradza tylko rodzajnik. Lodowce zasilają Aare, która wypływa z Oberaargletscher i wkrótce przyjmuje wody topniejącego Unteraargletscher. Sąsiednie szczyty Aarhörner wznoszą się ponad 3600 metrów, a dwa z nich ponad 4000.

Najlepszy czas do odwiedzenia to cieplejsze miesiące, gdy ścieżki i przejścia górskie są bardziej przejezdne bez ciężkiego śniegu i lodu. Dostęp odbywa się przez drogę Przełęczy Grimsel, która prowadzi również do budynku hospicjum oferującego nocleg i wyżywienie.

Oberaargletscher wykazuje szczególnie widoczne potoki lodowcowe i szczeliny, które można obserwować z bliska podczas podejścia. Wąwóz poniżej tej lodowej masy pokazuje, jak lodowce nadal kształtują krajobraz poprzez erozję i przepływy wód roztopowych.