Bell Homestead National Historic Site, Dom historyczny i muzeum w Brantford, Kanada

Melville House, główny budynek Bell Homestead, to dwukondygnacyjny dom wiejski o bladożółtych ścianach i ciemnozielonym dachu. Weranda na całą szerokość frontu ma płaski dach z białą balustradą o zielonych rombach, wsparty na białych słupach z tym samym motywem. Za czterema wysokimi białymi kolumnami znajdują się ciemnozielone drzwi i okna z ciemnozielonymi żaluzjami; nad lewym końcem werandy powiewa flaga brytyjska.

Rodzina Bellów przybyła ze Szkocji w 1870 roku i kupiła to 5,25-hektarowe gospodarstwo w Tutelo Heights za 2600 dolarów kanadyjskich, zamieszkując dom zwany później Melville House. Alexander Graham Bell urządził laboratorium w przebudowanej wozowni i tam w lipcu 1874 roku rozwiązał problem telefonu. Dom i ziemię wykupiono na muzeum w 1909 roku; 1 czerwca 1996 roku miejsce uznano za Narodowe Miejsce Historyczne.

Dom nosi nazwę Melville House po Alexandrze Melville'u Bellu, profesorze wymowy, którego podręcznik mowy widzialnej służył w nauczaniu głuchych. Na terenie stoi też Henderson Home, przeniesiony tu w 1969 roku, otwarty w 1877 jako pierwsze biuro handlowe spółki telefonicznej w Kanadzie. Dla grup zwiedzających dodano herbaciarnię i centrum przyjęć z małą salą audiowizualną.

Na teren wchodzi się przez centrum recepcyjne dla zwiedzających obok Melville House, w którym znajduje się małe kino audio-wideo do zapoznania się z miejscem przed zwiedzaniem. Przeniesiony tu w 1969 roku Henderson Home służy dziś jako osobne muzeum telefonii. Miejsce leży w Tutela Heights na obrzeżach Brantford, około dwóch mil od miasta przy drodze Mount Pleasant.

Budynek Henderson Home na terenie posiadłości był pierwszym biurem handlowym firmy telefonicznej w Kanadzie, otwartym w 1877 roku jako poprzednik Bell Telephone Company of Canada. Został przeniesiony ze śródmieścia Brantford na to miejsce w 1969 roku i wyremontowany w 1970 roku, by służyć jako muzeum technologii telefonicznej.