Fort Beauséjour, Muzeum wojskowe w Point de Bute, Kanada.

Fort Beauséjour to pięcioboczna fortyfikacja zbudowana na przesmyku Chignecto między Nowym Brunswick a Nową Szkocją. Jej ziemne wały i kamienne fundamenty pokazują, jak konstruowano struktury wojskowe w epoce kolonialnej.

W listopadzie 1750 gubernator La Jonquière nakazał budowę fortu na obu końcach przesmyku Chignecto; prace nad Fortem Beauséjour rozpoczęły się w kwietniu 1751 pod kierunkiem porucznika Gaspard-Joseph Chaussegros de Léry i nigdy ich nie ukończono. 3 czerwca 1755 zaatakowały siły brytyjskie Roberta Moncktona; po dwóch tygodniach liczebnie słabsi Francuzi skapitulowali, a fort nazwano Fort Cumberland. W 1776 Brytyjczycy odparli tam zwolenników rewolucji amerykańskiej.

Fort pojawia się w tomie poezji La terre tressée Claude'a Le Bouthilliera. Jego nazwa przetrwała w podwójnym określeniu Fort Beauséjour – Fort Cumberland National Historic Site, przyjętym w 1920 roku, a miejsce odwiedza rocznie około 6000 osób.

Ścieżki spacerowe otaczają fortyfikację i oferują różne punkty widokowe z wałów i dzieł obronnych. Panele informacyjne w kluczowych lokalizacjach pomagają odwiedzającym zrozumieć układ, a otwarty teren ułatwia samodzielną eksplorację.

Thomas Pichon, pisarz w forcie, sprzedał raporty, plany i zarys zdobycia fortu brytyjskiemu komendantowi Fort Lawrence i doradzał opóźnienie prac, twierdząc, że w tym roku nie będzie ataku. Podpułkownik Robert Monckton wykorzystał jego raporty podczas szturmu w 1755 r. Sekretarz Vergora nazwał komendanta „niezwykle chciwym”.