Sofia Public Mineral Baths, Łaźnia publiczna w stylu secesji wiedeńskiej w Sofii, Bułgaria

Sofijskie Łaźnie Mineralne to długi, symetryczny budynek o fasadach w pasy kremowe i brązowe, z wysokimi łukowymi oknami w żółtych ramach i okrągłymi oknami powyżej. Centralny pawilon z kopułą wieńczy ciemna latarnia, a pod nim duży łuk mieści strumień wody. Zaprojektowany w stylu wiedeńskiej secesji przez Petko Momcziłowa i Friedricha Grünangera, otwarto go w 1913 roku.

Obecny budynek zastąpił łaźnię osmańską w tym samym miejscu. Międzynarodowy konkurs w 1889 roku wygrał wiedeński architekt Emil von Förster, ale jego projekt hotelu z łaźniami nigdy nie powstał. Petko Momcziłow i Friedrich Grünanger zaprojektowali zrealizowany budynek w stylu secesji, zatwierdzony 30 stycznia 1906 roku i otwarty 13 maja 1913 roku. Skrzydło południowe zniszczono podczas bombardowania 10 stycznia 1944 roku, a następnie odbudowano.

Ceramiczną dekorację majolikową fasady zaprojektowali artyści Haralampi Taczew i St. Dimitrow, łącząc formy wiedeńskiej secesji z ornamentem bułgarskim, bizantyjskim i prawosławnym. Budynek jest zabytkiem o znaczeniu narodowym, a od 2015 roku w jego salach mieści się Muzeum Historii Sofii, którego zbiory liczą ponad 120 000 obiektów.

Budynek teraz mieści regionalne muzeum historii i znajduje się blisko stacji metra Serdika dla łatwego dostępu. Plac przed nim oferuje informacje i punkty orientacyjne, które pomagają się zorientować.

Woda mineralna wypływa z wydajnością 110 litrów na sekundę i zasila strumień w środkowym łuku fasady. Wewnątrz muzeum przechowuje ponad 120 000 obiektów, w tym akwarele Josepha Oberbauera ukazujące Sofię po wyzwoleniu.