Kirche St. Lambertus, Chroniony kościół parafialny w Manderfeld, Belgia.

Kościół św. Lamberta w Manderfeld zbudowano z kamienia łamanego z elementami czerwonego piaskowca, a romańską wieżę wieńczy ośmioboczna iglica kryta łupkiem. Gotyckie okna mają ostre łuki, a prezbiterium zamykają dwie zakrystie, z których jedna nosi datę 1656.

Kościół po raz pierwszy wzmiankowano w XIV wieku w rejestrze parafii diecezji kolońskiej, ale jego początki sięgają XI/XII wieku, kiedy powstała romańska podstawa wieży. Obecny budynek pochodzi z około 1520 roku, gdy wieżę ponownie wykorzystano, a nawę odbudowano. Herb elektora Trewiru Richarda von Greiffenklau na wieży nosi datę 1549, choć zmarł on w 1531 roku. Renowacje przeprowadzono w XVI, XVII i XVIII wieku oraz pod koniec XX wieku.

Kościół jest poświęcony św. Lambertowi, a wiejska droga krzyżowa powstała z relikwii Krzyża Świętego przywiezionej przez dwóch pielgrzymów z Ziemi Świętej w 1765 roku. W Manderfeld utworzyło się bractwo krzyżowe, które wraz z proboszczem Hilgerem Urbanusem zamówiło stacje. Neogotyckie figury czterech ewangelistów stoją dziś na ścianach zakrystii z 1659 roku.

Kościół znajduje się w Manderfeld, w gminie Büllingen, we Wspólnocie Niemieckojęzycznej Belgii. Trzynaście stacji drogi krzyżowej z czerwonego piaskowca stoi wzdłuż trawnika po południowej stronie kościoła; czternasta, Siebenschläfer-Häuschen, mieści się w osobnej kaplicy po północnej stronie, na wysokości wieży. Wszystkie stacje odnowiono w latach 2000–2001.

Czternasta stacja, na północ od wieży, to budowla w kształcie kaplicy, której nisza ukazuje siedem postaci opłakujących ciało Chrystusa; nazywa się ją Siebenschläfer-Häuschen. Trzynaście stacji z piaskowca przy południowej ścianie i tę kaplicę wyrzeźbił kamieniarz Heinrich Hörner, którego warsztat mieścił się w Prüm.