Sint-Salvatorkerk, Kościół w Harelbeke, Belgia

Sint-Salvatorkerk to klasycystyczny kościół, którego zrekonstruowana romańska wieża na skrzyżowaniu naw ma po dziewięć otworów dzwonowych z każdej strony, rozdzielonych środkową kolumienką. Fasada łączy kamień i cegłę: łukowy portal, figury świętych Pawła i Piotra (1862) dłuta Constant Devreese w niszach, balustradowa galeria i fronton zwieńczony krzyżem.

Kaplica przy willi hrabiego Flandrii, zniszczona przez Normanów w IX wieku, poprzedzała obecny kościół. Hrabia Arnulf kazał wznieść w latach 935-939 kościół dla relikwii św. Bertulfa, spalony w 992 roku. Czwarty kościół zbudowano w 1795 roku według planów Laurenta-Benoîta Deweza, mianowanego w 1764 roku, zachowując XII-wieczną wieżę i transept. Wieżę wysadzono 23 maja 1940 roku i odbudowano w latach 1953-54.

Kościół przechowuje Święty Cierń, gałązkę z korony cierniowej Chrystusa przywiezioną z opactwa św. Marcina w Trewirze przez kanonika Pietera Willema Carpentiera w XIX wieku. W latach 1883–1973 co roku w uroczystość Wniebowstąpienia odbywała się procesja Świętego Ciernia, która ściągała tłumy do Harelbeke; w 1958 roku odnowił ją dziekan Vandeputte.

Kościół stoi przy Gentsestraat w centrum Harelbeke, a obok niego znajduje się pomnik żołnierzy obu wojen światowych. Romańska wieża, odbudowana w latach 1953-1954, mieści carillon z 50 dzwonami zainstalowany w 1960 roku. Wnętrze gruntownie odrestaurowano w latach 2008-2009; kryptę widać z góry przez szklaną posadzkę.

Krypta św. Piotra in den Crocht, jedyna pozostałość kościoła z X-XI wieku, przetrwała pod budynkiem i jest widoczna z góry przez szklany panel w posadzce. Wykopaliska z 1943 i 1958 roku odsłoniły też fundamenty z rzymskim gruzem, ślad zniszczonej rzymskiej osady w tym miejscu.