Château de Fayenbois, Zamek renesansowy w Jupille-sur-Meuse, Belgia.

Château de Fayenbois to zachowany główny budynek mieszkalny zamku w stylu mozańskim z 1625 roku, z czerwonej cegły z poziomymi pasami wapienia i prostokątnym planem około 22,5 na 13,5 metra. Okrągła ceglana wieża z sześciokątnym hełmem mieści drzwi wejściowe, a stały most z 1830 roku przecina zasypaną fosę. Stromy łupkowy dach ma lukarny i smukłą wieżyczkę narożną.

W 1619 roku książę-biskup Ferdynand Bawarski zastawił panstwa Jupille, Bellaire i Queue-du-Bois Guillaume'owi Fayenowi, który wrócił z Rzymu; ten od 1625 roku budował zamek w stylu bliskim pałacowi Curtiusa i nadał mu swoje imię. Potem majątek przechodził przez rodziny Nivolara (1681), Balthasar (1713), van der Heyden de Bilsa (1726), de Rosen (1732), de Thiriart (1818), de la Roussellière (1838) i Sepulchre. W 1971 roku dach częściowo się zawalił; w 1972 roku Jupille kupiło ruinę za milion franków belgijskich, a Liège odrestaurowało ją w latach 1993–2000.

Nazwa Fayenbois pochodzi od Guillaume'a Fayena, który 18 listopada 1619 otrzymał senioraty Jupille, Bellaire i Queue-du-Bois i nadał swoje imię zamkowi oraz dzielnicy; po walońsku brzmi to Fayin-Bwès. Drzwi wejściowe mieszczą się w okrągłej wieży schodowej z sześciokątnym hełmem, a klasycystyczny portal pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku.

Zamek działa teraz jako dom spokojnej starości La Clairière de Fayenbois i nie jest otwarty dla zwykłych wizyt. Goście mogą oglądać budynek z zewnątrz i spacerować po otaczających terenach.

Stały most z 1830 roku zastąpił most zwodzony nad zasypaną fosą, a jego plan wciąż nawiązuje do stołpu, który stał tu przed 1625 rokiem. W parku założonym w 1830 roku przez Amédégo de la Rousselière’a w angielskim stylu krajobrazowym dwa małe mostki przerzucają się nad Ruisseau du Fond de Holleux, a łuk z surowych bloków wapienia wieńczy ruina neogotyckiej kaplicy.