Tower of Alvaux, Średniowieczna wieża obronna w Nil-Saint-Vincent, Belgia.

Wieża Alvaux to nizinny donżon mieszkalny zbudowany z nieregularnych, grubo ciosanych bloków kamiennych w odcieniach płowego, ochry, brązu i szarości, ułożonych w nierównych warstwach. Jej prostokątna, lekko zwężająca się fasada wznosi się wprost z ziemi i ma cztery kwadratowe otwory o ciemnym wnętrzu: jeden przy górnym środku, dwa obok siebie w połowie wysokości i jeden niżej, przesunięty ku środkowi. Stoi w miejscu Fosse-la-Vaux, na podmokłym terenie między dwoma małymi ramionami rzeki Orne.

W 1199 roku opatka Berta z Nivelles sprzedała Arnouldowi de Walhain nieużytki w Fosse-la-Vaux, gdzie wzniósł on warowny dom dla młodszej gałęzi rodu Walhain. Wieża i młyn wodny istniały przed 1217 rokiem. Posiadłość pozostawała w rękach Walhainów do 1472 roku, a 20 października 1989 roku wieżę wpisano do rejestru zabytków.

Wieża nazywana jest też wieżą Saracenów, co przypomina średniowieczne przekonanie, że takie warownie wznieśli niechrześcijanie. Dobra pozostawały w rękach rodu Walhain do 1472 r.; w latach 1970–2022 teren służył jako pole namiotowe, aż w 2024 r. młode małżeństwo kupiło donżon wraz z domem, stodołą i hektarem ziemi.

Budowla znajduje się na terenie Kempingu d'Alvau, jednak dostęp do samej wieży jest ograniczony z powodów konserwatorskich. Odwiedzający mogą obserwować strukturę zewnętrzną i otaczający krajobraz z zewnątrz, widoczną z terenu kempingu.

Wieżę otaczały fosy z mostem zwodzonym, a na szczycie miała piramidalny dach, który podnosił ją do około 20 metrów. Obecna płaska sylwetka jest więc niższa od średniowiecznej budowli, której dach zniknął.